prog: 823
squelettes/rubrique-3.html

Avant-Premières

Stuart Samuels, 2005, CA, 35mm, eng ov fr ond,, 86'

Deze televisiereportage buigt zich over het fenomeen van de "midnight movies" in de jaren ’70. Het begint met kleine groepen nieuwsgierige fans en wordt uiteindelijk een massafenomeen in de Amerikaanse filmindustrie. Stuart Samuels heeft het over 6 films die klassiekers geworden zijn (El Topo, Pink Flamingos, Night Of The Living Dead, Rocky Horror Picture Show, The Harder They Come en Eraserhead) door het woord te laten aan fans van het eerste uur, die maar al te trots zijn dat ze erbij waren voordat iedereen het erover had, en aan regisseurs en producers die het niet nalaten om de loftrompet over zichzelf af te steken. De reportage is een aaneenschakeling van commentaren op filmfragmenten. In de lijn van "Inside Deep Throat"...

11.03 > 18:30


Keith Fulton & Louis Pepe, 2005, GB, 35mm, ov 90'

De makers van "Lost in la Mancha", de ’making off’ van de mislukte verfilming door Terry Gilliam van Don Quichotte, stellen ons dit keer een documentaire voor over een bizarre rockgroep, de Bang Bangs. Aan het hoofd van deze Engelse groep uit de jaren zeventig stond een Siamese tweeling, die door de onderbuik met elkaar verbonden is. In de film zijn we getuige van hun spel op scène dat lijkt op een freakshow, maar het is meer dan dat. De twee stellen zich de vraag of ze zich als gespleten of als samengesmolten individu moeten beschouwen. Ken Russell, die ooit een film aan de tweeling wilde opdragen, grijpt deze gelegenheid aan om zijn afgevoerde project in enkele rushes te presenteren. Het minste wat je over "Brothers..." kan zeggen is dat het een ontregelende kijkervaring is die het een en ander in vraag stelt... De film troont ons mee in de intimiteit van een heel speciale rockgroep, maar blijft trouw aan de goede oude formule van sex, drugs and rock’n’roll.

11.03 > 20:30 + 12.03 > 18:30


Shibata Gô, 2005, JP, video, ov eng ond,, 83'

Sumida is een lichamelijk gehandicapte jongen, die zijn tijd spendeert aan punkconcerten, drankavonden en nachtelijke omzwervingen door de stad. Hij krijgt thuisbegeleiding bij de huishoudelijke taken van een jonge vrijwilligster, Nobuko. Weldra groeit een vriendschappelijke relatie tussen de twee en Sumida wordt verliefd op het meisje. De wereld die hij voor zichzelf opgetrokken heeft, een fragiel evenwicht tussen "normaliteit" en extreme eenzaamheid, raakt met de gevoelens die hij voor het meisje koestert aan het wankelen. Gekweld door het onbevredigbare verlangen om een gewoon leven te leiden, compenseert hij het gebrek aan genegenheid door er op los te leven en te zwichten voor geweld. "Late Bloomer" is een film die gaat over de pijn van lichamelijke tekortkoming zonder misprijzen voor de handicap. Sinds "Late Bloomer" in première ging op het Tokyo Filmex festival (het festival van Takeshi Kitano), is de film op talloze andere festivals vertoond en heeft er veel succes geoogst.

12.03 > 20:30 + 13.03 > 22:30


Ranpo Jigoku

Rampo Noir

Suguru Takeuchi, Akio Jissoji, Hisayasu Sato & Atsushi Kaneko, 2005, JP, 35mm, ov eng ond,, 134'

"Rampo Noir" is een verzameling van vier films, "Mars Canal", "Mirror Hell", "Caterpillar" en "Crawling Bugs". De verhalen zijn alle vier ontsproten aan het brein van Taro Hirai/Rampo Edogawa (een pseudoniem afgeleid van de Japanse uitspraak van "Edgar Allan Poe"). De Japanse acteur Tadanobu Asano speelt erin mee. De verhalen van Rampo hebben vele Japanse regisseurs beïnvloed, net zoals de verhalen van Edgar Allan Poe hun invloed hebben gehad. Het werk van de twee schrijvers werd al succesvol verfilmd, en dat vooral omwille van de zeer aparte sfeer. Deze inventieve film werd al op veel lof onthaald op verschillende filmfestivals en wordt beschouwd als de voorloper van een nieuwe golf in de Aziatische cinema. Hij komt net op tijd om onze interesse terug op te wekken in deze tijd waarin een vloedgolf van dit soort films ons scherm teistert. Niet te missen voor de liefhebbers van de Japanse cinema van morgen!

13.03 > 20:00 + 14.03 > 22:30


Peter Gardos, 2005, HU, hu ov eng ond,, 75'

"Porcelain Doll" is een film gebaseerd op de verhalen van Ervin Lazer. De film is opgebouwd rond drie van zijn verhalen uit het boek "Star Farm". Ze werden opnieuw gerangschikt in onderling verbonden hoofdstukken en de rollen worden vertolkt door dezelfde acteurs. Het zijn de avonturen van de inwoners van een Hongaars dorpje. Ze krijgen bezoek van een groep intimiderende en geweldadige Russische soldaten. Het tweede deel opent met het bezoek van een ambtenaar die de dorpelingen aanbiedt om hun doden tot leven te wekken. Tenslotte is er een koppel, op de hielen gezeten door het Russische leger, dat hoopt een toevlucht te vinden in het dorp. Peter Garbos bouwt een gestileerde film op met een geraffineerde belichting. De opbouw van de film in combinatie met de tussenkomst van het bovennatuurlijke, geeft er tekenfilmachtige allures aan. Onder een schijnbaar naïeve toon, schuilt er in "Porcelain Doll" een waar verzetssprookje.

14.03 > 20:30 + 15.03 > 18:30


James Lee, 2004, MY, video, ov eng ond,, 113'

Op een dag komt Teoh zonder vriendin en zonder wasmachine te zitten. Nauwelijks van de schok bekomen ziet hij zich genoopt tot de aanschaf van een nieuwe wasautomaat. Het blijkt een wispelturig geval te zijn. Op een goeie keer zit een jonge vrouw noedels te eten naast het vervloekte toestel, net alsof ze uit de trommel is gekropen... Ze zegt geen woord maar wast braafjes al zijn kleren met de hand. Dat moet wel de ideale huissloof zijn. Nou, die kan Teoh best gebruiken! James Lee -de Maleisische Tsai Ming Liang, zoals men hem vaak noemt- is tegelijk regisseur en producer van zijn eigen films. Zijn stijl is duidelijk herkenbaar: talrijke opnames met een vaste cameraopstelling, een flinke dosis zwarte humor en een ritme dat "chilly" aandoet. In deze film schetst hij het portret van de middenklasse in Kuala Lumpur. De hoofdstad lijkt even leeg en triest als het leven van de personages die we dankzij die fantastische wasmachine ontmoeten. Het is ook een aanklacht tegen alle vormen van geweld en tegen een maatschappij die niet kan kiezen tussen vrijheid en traditie.

15.03 > 20:30 + 16.03 > 18:30


Maria Prochazkova, 2005, CZ, Video, ov eng ond,, 75'

"Shark in the Head" is een klein cinematografisch curiosum, soms grappig, soms serieus en opgebouwd rond een eenvoudig en aangrijpend verhaal. We laten ons meevoeren naar het zachtaardige universum van meneer Seman. Zijn leven beperkt zich tot een venster, een deur en de personen die erlangs lopen. Maria Prochazkova beschrijft met veel tederheid fragmenten uit het leven van deze man. Op zestigjarige leeftijd is meneer Seman een kinderlijk personage dat in een zelfverzonnen realiteit leeft, een realiteit die bestaat uit toevallige gesprekken, wachten en hallucinaties. Al deze ontmoetingen voeren ons stap voor stap naar de kern van zijn angsten en naar de redenen waarom hij zich afschermt van de wereld en de mensen die langslopen zonder halt te houden. Maria Prochazkova bezaait haar film met animaties die ritmisch samengaan met de gemoedstoestand van haar personage.

in aanwezigheid van de regisseur

+

Svetlonos (The Torchbearer)

Vaclav Svankmayer, 2005, CZ, 35mm, zonder dial, 25'

Vaclav Svankmajer (hmm... waar hebben we die naam nog gehoord?) werd in 1975 geboren te Praag. Vanaf 1994 studeerde hij er animatiefilm aan het FAMU. "Svetlonos" is zijn derde korte film, na "R.Y.B.A. 073" en "Test". Op zijn eenzame zoektocht belandt de held van onze film bij de vreemde bewaaksters van een labyrint vol aanlokkelijke beloften. Hij wordt er geconfronteerd met slinkse praktijken en zware beproevingen die hij met succes doorstaat...

16.03 > 20:30 + 17.03 > 18:30


Kyoshi Kurosawa, 2005, JP, 35mn, ov eng ond,, 115'

Haruna Reiko is een schrijfster die het aan inspiratie ontbreekt. Ze beslist om zich in een verlaten huis te vestigen recht tegenover het universitair kwartier waar een gepassioneerde archeoloog woont, Yoshioka Makoto. Op een nacht bemerkt ze doorheen het verlichte venster zijn silhouet dat een in zwachtels omwikkeld lichaam lijkt te verslepen. Op de koop toe beginnen er zich vreemde dingen af te spelen binnen de omheining van zijn woning. Deze film, bevolkt door spoken en verschijningen, refereert aan natuurlijke elementen als aarde en wind, en knoopt aan bij de Kurosawa van "Kairo". "Loft" overtuigt ook met zijn geluidsband, waarin de wind als stemimitator en andere geluiden een angstwekkende sfeer creëren rond de personages.

17.03 > 20:30 + 18.03 > 18:30


Indien het mogelijk zou zijn iemands angstaanval direct in zijn hoofd te filmen, zou dat ongetwijfeld iets geven in de trant van "Haze". Het aanknopingspunt van de film is eenvoudig: een gewonde man wordt wakker in een enge betonnen tunnel, hij herinnert zich niets en tracht zich voort te bewegen, een houvast te vinden. Ondanks alle hindernissen op zijn pad (verwondingen, putten, prikkeldraad, lijken, ...), baant hij zich een weg, met overleven als enige doel voor ogen. Een betrekkelijk eenvoudig scenario dus, dat evenwel alle ruimte openlaat voor een uiterst doordacht pervers universum dat Shinya Tsukamoto rond zijn personage, door hemzelf vertolkt, spint. Hij slaagt erin ons mee te slepen in deze nachtmerrie in een labyrint zonder begin en eind, zodat men überhaupt vergeet nog naar een richting te zoeken. De stijl van Tsukamoto is hier veel bedachtzamer dan bij zijn eerste films. Het zou interessant zijn om ze te vergelijken, niet?

18.03 > 20:30 + 19.03 > 18:30


John Hardwick, 2004, GB, video, ov 83'

Op een zekere avond wordt H, een warhoofdige jongeman, wakker in een verlaten ziekenhuis. Zo begint zijn zwerftocht in stad X, waar de politie tot een andere realiteit behoort en God mag weten wat voor missie heeft. H ontmoet verschillende personages die plots verdwijnen om later in compleet andere situaties weer op te duiken. Om zich te verplaatsen gebruikt H toiletcabinetjes van bouwwerven die als doorgang fungeren naar bepaalde gedeeltes van de mysterieuze stad. De regisseur Hardwick, geeft met zijn eerste langspeelfilm aan het publiek voldoende sleutels opdat het zijn absurd en bij de haren gegrepen parcours, dat refereert naar de mythe van Orpheus en Euridyce, zou kunnen volgen. Juist omdat hij het gevestigde klassieke vertelschema op zijn kop zet en op allerlei vlakken getuigt van heel wat inventiviteit, behoort "33x" tot het beste wat de onafhankelijke Britse cinema ons vandaag te bieden heeft qua productie, vorm en inhoud. Lars Rudolf, hoofdacteur van de film, en bovendien elektronicacomponist voor een dansvideo van Sash Waltz, was evenzeer het dolende personage van het wondermooie "Werkmeister Harmoniak" van Bela Tarr.

19.03 > 20:30 + 20.03 > 22:30


Aoyama Shinji, 2005, JP, 35mm, ov fr ond,, 103'

Een vreemd virus drijft de mensen onherroepelijk tot zelfmoord, als waren ze door wanhoop gedreven. Niemand weet er meer over, hoewel sommigen er de voortekenen in vermoeden van de uitroeiïng van de menselijke soort. Er zijn reeds miljoenen slachtoffers, de wereld ligt bezaaid met lijken. Het gerucht verspreidt zich dat de enige remedie tegen een noodlottige afloop de noisemuziek is van een groep die tijdelijk de besmette toehoorders bevrijdt van hun zelfdestructieve neigingen. Dat is althans wat een opa gelooft die ten allen prijzen zijn suïcidale kleindochter (Aoi Miyazaki, die we kennen van "Eureka" van dezelfde regisseur) wil redden. Maar de twee muzikanten in kwestie zijn zelf eerder sceptisch. Ze bekijken de verwikkelingen met iets meer sereniteit, alsof dit alles de natuurlijkste gang van zaken is en de mensheid onvermijdelijk tot zelfdestructie gedoemd is. Het tempo van de film, die zowel visueel als auditief een contemplatieve benadering hanteert, is overigens heel rustig. Het noiseduo wordt vertolkt door Tadanobu Asano ("Labyrinth of Dreams", "Taste of Tea", "Rampo Noir") en Masaya Nakahara, collega-muzikant van Thurston Moore.

20.03 > 20:30 + 21.03 > 22:30


Ti West, 2005, US, 35mm, ov 80'

Deze horrorfilm, geschreven en gerealiseerd door Ti West, toont het genre op z’n best. Voor zijn eerste film bedacht de regisseur een vreemd verhaal dat zich in het heden afspeelt. Het begint met vier jongeren aan boord van een auto, die afwijkt van zijn traject omwille van een vleermuis en aldus midden in de velden terechtkomt. De jongeren zoeken hulp in een nabijgelegen boerderij maar komen oog in oog te staan met een troep vleermuizen. Je hebt het al geraden, deze diertjes met hun scherpe tandjes transformeren mensen in zombies, die op hun beurt besmetters worden. De vervloekte dieren komen in hoge concentraties voor in de omgeving waar het grootste deel van de film zich afspeelt. "The Roost", een genrefilm met een ietwat banaal verhaaltje, slaagt erin ondanks de weinige middelen waarmee hij gemaakt werd, een sombere sfeer op te roepen en kondigt een veelbelovende regisseur aan.

21.03 > 20:30 + 22.03 > 18:30


Sigaw

The Echo

Yam Laranas, 2004, PH, video, ov eng ond,, 105'

Marvin vestigt zich in het appartement dat hij net heeft gekocht, in een gebouw met onbepleisterde, sombere en koude muren, naar het evenbeeld van de lift met scherp neonlicht... Het maakt Marvin allemaal niet zoveel uit, zijn nieuwe appartement betekent in de eerste plaats een belangrijke stap naar onafhankelijkheid. Toch zitten de geluiden die hij vanaf de eerste avond bij de buren hoort (een gewelddadige politieman die extreem jaloers is) hem niet lekker. De volgende nachten ontdekt Marvin dat iedereen zich wegstopt achter geluiden en stiltes, die steeds verstoord worden door het rennen van een angstig doofstom meisje in de gang en het geklik van de lift. De geluidsband die steeds aanwezig is en onvermoeibaar doorjaagt, draagt bij tot de dreigende sfeer in dit "huis clos". De uithoeken van de gangen lijken zich te vermenigvuldigen. De kooi van de trap, briljant gefilmd, maakt de oneindigheid die zich opent en sluit rond Marvin totaal. Net zoals de spoken, zit Marvin gevangen in zijn situatie. Deze sfeer wordt opgeroepen door lange travellings, angstaanjagende stilstaande beelden, beelden die vervagen en tegenbeelden. Het gebouw neemt door de belichting een fantastische dimensie aan. En daarbuiten is een lichte en heldere buitenwereld die haast onwerkelijk lijkt...

22.03 > 20:30 + 23.03 > 18:30


Andrew Parkinson, 2005, GB, video, ov 80'

Derde speelfilm van deze regisseur die tegelijk ook producer en scenarioschrijver is. Zijn vorige film "Dead Creatures" werd tijdens een eerdere editie van dit festival vertoond. In "Venus Drowning" volgen we het neurotische leventje van Dawn op de voet. Na een mislukte zelfmoordpoging schrijft haar psychiater de volgende therapie voor: medicijnen en een kuur in de ouderlijke villa aan zee. Aan het begin van de film doet alles nog heel realistisch aan: de Engelse kust, de grijze lucht, de motregen... Maar vanaf het ogenblik dat Dawn op het strand een vreemde weekdier-mutant ontdekt, komen we geleidelijk in een andere dimensie terecht. Dawn voelt zich aangetrokken tot het kleine gedrocht dat bovendien een hallucinogene stof lijkt af te scheiden. Uiteindelijk laat ze zich leiden door haar gevoelens: ze besluit het vieze ding tot leven te wekken in de gedaante van haar verloren man en kind. De obsessie voor het "kindje" groeit uit tot een steeds heviger bezitsdrang. Het verhaal doet denken aan het Tsjechische sprookje "Otesanek". Deze film beschrijft de naadloze overgang van een "normale" maar beklemmende situatie naar een onontkoombare nieuwe realiteit die de kloof tussen moraliteit en persoonlijkheid blootlegt.

In aanwezigheid van de regisseur (Andrew Parkinson) en de hoofdrol speler (Jodie Jameson).

23.03 > 20:30 + 24.03 > 18:30


Nicolas Winding Refn, 2005, DK, 35mn, ov eng ond,, 102'

Nicolas Winding Refn maakt met "I am the Angel of Death" zijn trilogie van "Pushers" ("Pusher I" en "Pusher II, With Blood on My Hands") af. In dit laatste luik volgen we opnieuw de omzwervingen van Milo, een drugsbaron uit Kopenhagen. Hij beleeft een rampzalige dag waarop hij niet alleen de 25ste verjaardag van zijn dochter moet vieren, maar ook nog eens een bende Albanese immigranten bestrijden die zijn territorium zijn binnengedrongen. Maar bovenal mag Milo zijn sessies van Anonieme Verslaafden niet missen, om niet te hervallen. De film schildert 24 uren van stress en geweld. Deze laatste film is ongetwijfeld de meest geladen en misschien ook wel de gewelddadigste van de drie "Pushers": Nicolas Winding Refn dompelt zijn film nog dieper onder in de undergroundscène van Kopenhagen. Voor degenen die de eerste twee episoden misten, is het nuttig te weten dat de delen elkaar opvolgen, maar ook los van elkaar overeind blijven.

24.03 > 20:30 + 25.03 > 18:30


Crispin Glover, 2005, US, 35mm, ov 82'

Toepasselijke titel voor een film die we niet eens hebben gezien... We zijn dus even benieuwd als u om hem te mogen ontdekken! Naar aanleiding van deze mysterieuze vertoning zal regisseur Crispin Glover aanwezig zijn in Cinema Nova. Tot nu toe was hij vooral bekend als acteur ("Back to the Future", "Wild at Heart", ...), maar hij is ook muzikant en romanschrijver. Een bizarre atmosfeer, een opzettelijk verwarrende plot en een verrassend ongewone beeldtaal: dat zijn drie opvallende kenmerken van deze film waaraan jaren werd gesleuteld. Zorgvuldig ontworpen decors en kostuums creëren een apart universum: een bewuste hommage aan de genrefilms uit de jaren zestig. Crispin Glover komt zoals gezegd zelf zijn film voorstellen op de slotavond van het "Zevende Spoor". We hebben links en rechts al opgevangen dat het geen overbodige luxe is om hem na de voorstelling nog enkele bijkomende vragen te stellen...

in aanwezigheid van de regisseur

25.03 > 20:30


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 825
prog: 823
pos: aval