prog: 855
squelettes/rubrique-3.html

Films

Jeff Feuerzeig, 2004, US, 35mm, ov , 110'

Jeff Feuerzeig is de maker van een film over "Half Japanese" (de underground cultgroep van Jad & Dave Fair) enkele jaren geleden. Ondertussen verzamelde hij ook bijna tien jaar lang allerlei geluids- en videodocumenten om een documentaire te maken over die andere geniale Amerikaanse muzikant, beeldend kunstenaar en cultfiguur, Daniel Johnston over wie nogal wat legendes de ronde doen. In deze film kom je er meer over te weten. Zonder voyeurisme volgen we van dichtbij het ontroerende parcours van Daniel Johnston die enkele jaren geleden een memorabel concert in Nova speelde.
Johnston groeide op in een ultra-christelijke familie. Reeds als kind draaide hij super 8-filmpjes en was hij een verwoed tekenaar. Op de middelbare school bestonden zijn wapenfeiten eerder uit tekeningen en collages dan uit wiskundige kennis. In die periode begon hij ook aan zijn eerste slaapkameropnamen. Wat later is er de ontmoeting met zijn grote liefde Laurie. Een onmogelijke liefde, die zijn voornaamste muze wordt. Langzaam maar zeker komt Johnstons labiliteit bovendrijven: op gegeven moment wordt hij opgenomen in een psychiatrische kliniek - hij is manisch-depressief - en voert hij zijn strijd tegen de duivel, die eerst en vooral een innerlijke duivel is. Deze strijd wordt magnifiek geuit in de muziek en tekeningen van deze artiest die soms in het gekkenhuis vertoeft, dan weer op stap gaat met de Newyorkse vrienden Sonic Youth, af en toe opmerkelijk gedreven concerten geeft, en zelfs op MTV verschijnt.
De film slaagt er grandioos in om een indrukwekkend aantal getuigenissen van familie en kennissen samen te brengen. Een film voor zowel neofieten als fans omdat "The Devil and Daniel Johnston" verder kijkt dan louter muzikale feiten en discografie. De regisseur brengt aangrijpend de wisselwerking tussen artistieke ontwikkeling en mentale ziekte in beeld, en de invloed ervan op de intieme kring. Onmogelijk om onberoerd te blijven bij de getuigenissen van de ouders die het beste met hem voorhebben... . Ga zeker ook eens kijken naar de expo van zijn tekeningen in "Art on marge" in Brussel vanaf midden juni.

26.05 > 22:00 + 27.05 > 22:00 + 01.06 > 20:00 + 09.06 > 20:00 + 10.06 > 22:00


Philippe Katerine, 2003, FR, video, fr ov , 84'

Het universum van de Franse zanger Philippe Katerine is bijzonder en hoogst origineel.
Met zijn liedjes heb je als luisteraar de indruk mee op scène te staan en tegelijkertijd zou je een gluurder vanuit de coulissen kunnen zijn. Hij bezingt zeer persoonlijke dingen en schuwt het intieme niet. Hij verwijst naar andere auteurs, verwante artiesten die net zoals hijzelf ook op die manier liedjes brengen. Hij zet personages neer die zeer geloofwaardig zijn, zeer realistisch lijken, maar die bij nadere beluistering wel eens net niet echt zouden kunnen zijn....
Het zelfde werkprincipe past hij toe op zijn eerste film "Peau de cochon". Het werd een soort van conceptalbum opgenomen met een mini-DV camera, of een Open Screen in verschillende hoofstukken door één en dezelfde regisseur. De acteurs zijn vrienden en verwanten die hem omringen in zijn persoonlijke en professionele leven (Dominique A, Héléna Noguerra, Thierry Jousse, Gaëtan Chataigner, Bruno ...), twee werelden die naadloos in elkaar overvloeien. Ontspoorde humor, onwaarschijnlijke personages, idiote spelletjes en een flinke dosis moed. Dat waren de ingrediënten waarover Katerine beschikte toen hij deze film draaide. En tegelijkertijd, ondanks het ludieke aspect ervan, raakt hij universele thema’s aan die iedereen beroeren, zoals vriendschap, dood en kindertijd. Het resultaat is een waar cinematografisch curiosum!

25.05 > 22:00 + 28.05 > 22:00 + 08.06 > 20:00


USA, eind jaren ’60. President Nixon leidt een oorlog in het verre Vietnam. In eigen land is racisme dagelijkse kost. Een handvol studenten richt een gewapende revolutionaire groep op met als doel niets minder dan de omverwerping van de regering. Ze noemen zich "The Weathermen" naar een song van Bob Dylan, "Subterranean Homesick Blues" waarin hij zingt: "You don’t need a weatherman to know which way the wind blows".
"The Weather Underground" is de kroniek van de strijd die The Weathermen leverden tegen de Amerikaanse administratie en regering door aanslagen te plegen op onder andere het Capitool, het Pentagon en de FBI. In hun sterkst gemediatiseerde periode werden de Weathermen fel bekritiseerd: het publiek was geschokt door het geweld en vele militanten beschouwden dit geweld als het discrediteren van de linkerzijde, eerder dan dat het bijdroeg aan de doelstellingen ervan. Gedurende bijna 10 jaar ontsnapten de Weathermen aan de FBI door onder te duiken, en werden deze Bonnie & Clydes levende legendes voor heel wat rebelse figuren van de tegencultuur van de jaren ’70.
Doorspekt met een indrukwekkend arsenaal aan archiefbeelden en boeiende gesprekken met de ex-militanten, toont deze documentaire nu schijnbaar goed geïntegreerde burgers, die vertellen over hun drijfveren, hun reactie op onrecht, hun clandestiene leven, hun visie op terrorisme.

»The Weather Underground» prijkte op de lijst van Oscarnominaties in 2004 en kaapte vele prijzen weg op diverse festivals. Een bekroning voor vijf jaar intensief werk van Sam Green en Bill Siegel die beseften dat de ware geschiedenis van de "Weather Underground" complex en moreel dubbelzinnig is. De vragen die ze zich stellen en die de film oproept nu de Verenigde Staten zich volop storten in een "oorlog tegen het terrorisme", zijn verbazend actueel. Want zelfs indien je deze film als een goedgemaakte thriller kan bekijken, kan je als kijker onmogelijk naast de vele vragen die hij oproept.

http://www.theweatherunderground.fr/
http://www.upstatefilms.org/weather/

PS: Graag zouden wij de twee regisseurs in het najaar uitnodigen in Nova. Indien ook u hier warm voor loopt, geef ons dan een seintje op het email-adres nova@nova-cinema.org en met "the weather" in het subject.

26.05 > 20:00 + 27.05 > 20:00 + 28.05 > 22:00 + 01.06 > 22:00 + 08.06 > 22:00 + 09.06 > 22:00 + 11.06 > 22:00


Paul Bartel, 1975, US, 35mn, fr & nl ond,, 79'

Wat ons betreft is dit dé cultfilm uit de jaren ’70. Actie, comedy, sport, bruut geweld en een flinke dosis maatschappijkritiek aan het adres van de Verenigde Staten, die vandaag de dag des te pertinenter zou zijn ware het niet dat het gebrek aan subtiliteit in Death Race 2000 ons niet doet vergeten dat het om een echte B-film gaat! In de toekomst (het jaar 2000!) vindt de Trans-Atlantic Road Race plaats, een happening van de eerste orde, georganiseerd door de overheid. Volkshelden als Nero the Hero, MachineGun Joe en Frankenstein racen in gevaarlijk uitgedoste auto’s door Amerika, waarbij ze punten kunnen scoren door willekeurige voorbijgangers overhoop te rijden. Bejaarden en kleine kinderen leveren overigens de meeste punten op. De gemeenste slechterik die alle concurrenten doet beven en sidderen is Frankenstein, vertolkt door David Carradine in topvorm. Ook Sylvester Stallone doet mee, toen in één van zijn eerste rollen, als Diabolo. Natuurlijk zijn er ook bekoorlijke jongedames, een swingende seventies soundtrack, en gedemodeerde futuristische kostuums. Death Race 2000 is een Roger Corman-productie die reeds klassiek is in uw Cinema Nova. Een typische middernachtfilm en een absolute aanrader in het genre!

26.05 > 24:00 + 02.06 > 24:00 + 09.06 > 24:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 856
prog: 855
pos: aval