prog: 760
squelettes/rubrique-3.html

Edito "Weerwerk"

Voor het einde van de jaarwisseling wordt de stempelcontrole in België afgeschaft. Dit beloofde "einde" komt echter overeen met het begin van een verstrengde controle op het "inactieve" deel van de bevolking. Wie had ooit gedacht dat we op een dag dat blauwe kaartje en de rituele bijeenkomsten in het doplokaal zouden betreuren! Deze afschaf zou dan ook het aangekondigde einde kunnen betekenen van de werkloosheidsvergoeding, die dikwijls toestaat om sociaal zinvolle maar financieel weinig rendabele activiteiten te verrichten, te beginnen bij cultuur, sociale solidariteit en maatschappelijk engagement. Dit kan ook het einde blijken voor uitwisselingen en verenigingsleven - zaken die een door de overheid erkende rol spelen in het democratisch bestel- en soms zelfs heel nuttig zijn (gezondheid, (her)inschakeling, integratie, sociale controle ...)
De utopie van een van werk bevrijde wereld, ten dienste van de ontplooiing van de mens, lijkt verder af dan ooit. In "de meest dynamische en competitieve kennismaatschappij ter wereld", - de gepropageerde utopie van de Europese Commissie-, dient de "actieve tewerkstellingspolitiek" in de eerste plaats om de persoon die wat al te ver het pad van de emancipatie bewandelt, terug te duwen in zijn vertrouwde rol waarvan het patronaat nooit afstapte, namelijk die van "productiefactor" waarvan de kost vrij bepaald wordt door de markt. Gedurende jaren maakte de overheid van de "strijd tegen de werkloosheid" één van haar grote retorische successen, daarbij zonder meer verbloemend dat "werkloosheid" hand in hand gaat met "loonmatiging" en het mak houden van de werknemers. Weg met het evenwicht van ontzag tussen patronaat en werkers, bye bye collectieve garanties... Je kan een legitieme afkeer hebben van de salarismaatschappij en beweren dat het centraal stellen van werk als waarde het toppunt van vervreemding is, maar indien je het kind met het badwater weggooit blijft er binnenkort slechts één recht over, net zoals in de Verenigde Staten, namelijk "het recht om te werken" aan om het even welke prijs, in om het even welke omstandigheden (om om het even wat te produceren).
Eens ze komaf gemaakt hadden met het slechte geweten tegenover werkloosheid, stortten de politiek-economische elites zich in een oorlog tegen alle "inactieven". Want zoals de verantwoordelijken zelf erkennen is het doel niet om een job te vinden voor 19 miljoen Europese werklozen, maar om tegen 2010 de deelnamegraad aan de arbeidsmarkt van de Europese bevolking op 70% te brengen. Dat betekent dat er heel wat meer volk in de boksring terecht komt: al dan niet gelukkige werklozen, vrouwen en mannen aan de haard, gehandicapten, studenten, gepensioneerden, vrijwilligers... Kom erbij! Treedt weer in dienst! De economische oorlog heeft u nodig! Waar u zich ook bevindt, de sergent-aanwervers weten u te vinden!
Het is in deze context van de "jacht op werklozen" dat Nova een eerste afspraak geeft met films en ontmoetingen. Portretten, ficties en analysedocumenten van de jaren "70 tot nu, getuigen over de geschiedenis van werkloosheid, de beleving van werklozen en hun strijd. Niet zozeer voor een job, maar voor een maatschappij waar iedereen het recht heeft om te leven en gelukkig te zijn.
En vermits bij het terug aanfloepen van de lichten na de film, de problemen overeind blijven, zijn er eveneens twee discussieworkshops: een eerste over de verschillende vormen die de ontmanteling van de werkloosheid aanneemt in Europa; een tweede over de gevolgen hiervan voor het verenigingsleven in België.
Rond mei 2006 geven we graag opnieuw afspraak om verder de balans op te maken van een periode van ontrafeling van sociale rechten, en vooral om het scherm open te stellen voor andere concrete utopieën, die voortkomen uit het einde van de werkideologie.



squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 764
prog: 760
pos: aval