Het Rijksadministratief Centrum, da’s 6 hectaren beton en een toren van 140 meter: een mooi voorbeeld van hoe architecturale theorieën in overheidsprojecten werden aangewend.
Door zijn schaal en moderniteit moest het Centrum de efficiëntie van het ambtenarenapparaat belichamen. Maar de federalisering van de staat heeft een punt gezet achter de centralisatiedroom. Door een wending van de geschiedenis is dit symbool van moderniteit dat voor Brussel een 25-jarige werf betekende, tegenover een bezetting van nauwelijks 20 jaar! vandaag betekenisloos geworden.
In 2005 zouden de werken voor de nieuwe Financiëntoren hun aanvang moeten nemen. Wat de rest van de site betreft: die zal het voorwerp vormen van procedures die verschillende jaren zullen duren. Zal de site, vandaag in privéhanden, een ’’afbraak-opbouw operatie" ondergaan? Zal men rekening houden met de kwaliteiten van de site en met zijn patrimoniumaspect? Welk lot zal de publieke ruimte ten deel vallen? Hoe zullen sociale aspecten, zoals huisvesting en het risico van gentrification, behandeld worden? En wat is nu precies dat stadsproject genaamd GGB/ZIR (Gebieden van Gewestelijk Belang) dat toelaat de komende decennia de constructie van miljoenen vierkante meters burelen in Brussel te plannen? Een greep uit de vele vragen die PleinOPENair zich steltŠ
Rijks Administratief Centrum
