prog: 596
squelettes/rubrique-3.html

FILMS!

Henry Cornelius, 1949, GB, 35mm, ov fr ond,, 80'

Het is broeiend heet, een hitteholf die het jaar 1949 zal markeren. De buurt Pimlico staat in rep en roer en werd die ochtend door de Londense autoriteiten versperd om het gerucht in te tomen. Enkele dagen geleden werden door een mijnexplosie op een braakliggend land, speelterrein van kinderen uit de wijk, een aantal alliantieverdragen, daterend uit de 15de eeuw, blootgelegd. Volgens de documenten behoort Pimlico toe aan het Groothertogdom Bourgogne!!! En jawel, de inwoners geven logisch gevolg aan deze gebeurtenis, verbranden demonstratief hun papieren en richten douaneposten op; de stadswet geldt immers niet meer op hun territorium.
Je hebt het al begrepen, deze door-en-door Britse komedie berust op een knotsgekke intrige die
voortborduurt op dagelijkse feiten en handelingen. De hoofdrol is voorbehouden aan een reeks
pittoreske en goedhartige personages die theaterstunten uithalen en schalkse oplossingen zoeken om het einde der geschiedenis met humor te ontvangen. Voor het getrainde oor: het ronken van de projector.

13.08 > 22:00


Samy Szlingerbaum, 1982, BE, fr ov , 26'

"Men moet Brussel bevrijden van deze afschuwelijke wrat in haar gezicht, dit riool die elke morgen een vloed van ontucht, bedelarij en landloperij uitspuwt en deze elke avond opnieuw als stilstaand stinkend water herbergt". In deze termen sprak men ten tijde van Leopold II, over hetgeen we vandaag de Kunstberg noemen. Zelfs voor de bouw van de Noord-Zuidverbinding, diende dit discours eveneens om de zogenaamde ondergrondse wijk, "één van de ongezondste en meest besmette wijken van Brussel", te schrappen en er het Rijksadministratief Centrum in neer te poten. Het resultaat is uiteindelijk hetzelfde gebleven: er zijn vandaag parkings, kantoren, een stationŠ maar geen inwoners meer.

14.08 > 22:00


film: La bataille des Marolles

De Slag om de Marollen

Pierre Manuel & Jean-Jacques Péché, 1969, BE, fr ov , 60'

Er was eens een mammoet. En die mammoet, dat was een Justitiepaleis dat zich wou uitbreiden. Zich uitbreiden in de Marollen waarvan men vandaag de vergane "zwanze" bejubelt. Hoe een losgeslagen mammoet tegenhouden? Met welke energie? Buurtrelaties, een bekende priester, een postbode, een schilder, plaatsen, cafés, feestenŠ tekenen de particuliere atmosfeer van verzet. Een lokaal verzet tegen de arrogantie van een stad die zich zonder zijn bewoners wil opbouwen. Een lokale strijd die tegelijkertijd een symbool zal worden van de Brusselse vertwijfeling en verwarring ten opzichte van de Œ"verbrusseling"", alsook vaandel van andere toekomstige stedelijke strijdpunten. Ja, de mammoet deinsde terug. En neen, de eis van algemene renovatie werd niet ingewilligd: op 20 jaar tijd zijn de prijzen gestegen, een bepaalde Œ"branché"" stijl van mensen die Œ"de sfeer komen opsnuiven"" heeft bijgedragen tot het vertrek van de vele Marolliens en Zinnekes.
Maar dit alles maakt de slag om de Marollen nog niet tot een nederlaag. Deze film, die destijds voor de RTBF werd gedraaid, legt deze verbeten bewonersstrijd in geuren en kleuren vast voor de volgende generaties, voor ons.

14.08 > 22:30


René Laloux & Roland Topor, 1973, FR-BE-CZ, 35mm, ov , 72'

Ook vòòr de rage van de manga"s in de jaren Œ90, circuleerden er al voortreffelijke tekenfilms voor een breed publiek van jong tot oud. "La planète sauvage" is daar een schitterend voorbeeld van. Politiek geïnspireerde thema"s en losgeslagen verbeeldingskracht vinden mekaar in deze filosofische fabel, waarin de strijd tussen onderdrukkers en onderdrukten allegorisch wordt voorgesteld. De magische beeldtaal van dit sprookje,- een mix van Jeroen Bosch en Magritte-, werd ontworpen door niemand minder dan Roland Topor.
Het verhaal speelt zich af op de planeet Ygam. Daar leeft een hoogontwikkeld volkje van blauwe reuzen met rode ogen, de Draags, in gezelschap van hun piepkleine huisdieren, de Oms, die eigenlijk afkomstig zijn van een verre, verwoeste planeet...
(Speciale prijs van de jury op het festival van Cannes in 1973)

20.08 > 22:30


Henri Storck, 1931, BE, 35mm, fr ov , 10'

Een door Henri Storck gerealiseerde montagefilm, vertrekkende van krantenuittreksels en getransformeerd in een antimilitaristisch manifest, in die mate zelfs dat de film indertijd gecensureerd werdŠ

21.08 > 21:00


Film

La nube

De Wolk

Fernando Solanas, 1999, AR, 35mm, ov fr ond,, 112'

Het theater "Max", gehuisvest in een oude opslagplaats, kent een droevig lot. De toneelgroep wordt gekweld door financiële moeilijkheden en de elektriciteit wordt afgesneden. De miskenning van het publiek en de dreiging van afbraak van het gebouw verbindt hun lot met dat van de stadŠ Buenos Aires, het is te lang geleden dat de regen de dagelijkse sleur wegspoelde, het is te lang geleden dat de ontgoocheling de harten van de mensen kon beroeren. Verzaken aan verlangens en hartstocht is echter niet aan de toneelgroep besteedtŠ
De film werd gedraaid in een barok en chaotisch universum. "La Nube" maakt gebruik van toneeltechnieken om te experimenteren met het acteurspel, het doen alsof en uiterlijke schijn. Fernando Solanas gebruikt een stoutmoedige metafoor. Naar analogie met het Argentijns debacle ten gevolge van het ultraliberalisme, lopen de personages in de film achteruit. Solanas richt de schijnwerpers op de geheimen van de macht; hij beschrijft wat er zich afspeelt achter de schermen van de Argentijnse maatschappij en toont de noodzaak aan van de strijd tegen culturele erosie met allegorieën en poëzie.

21.08 > 21:30


Film

The Lift

Op het moment dat de regisseur besliste om zich gedurende verschillende weken met een camera op te sluiten in de lift van een Londense wolkenkrabber, had hij niet het minste idee hoe de inwoners zouden reageren, laat staan wat ze van hun leventje zouden blootgeven. In "The Lift" drijft de menselijke kant van het onmenselijke bovenŠ Deze grappige en ontroerende microkosmos toont de stad buiten kader en houdt de Britse samenleving een spiegel voor.

27.08 > 21:00


Roy Andersson, 2000, FR-SE, 35mm, ov fr ond,, 98'

Men doet deze film, een merkwaardige mix van Buñuel, Kaurismäki, Tati, en zelfs Chaplin, bepaald geen recht aan in een samenvatting van één zin. Niettemin een poging. "Songs from the Second Floor" is een film met heel wat lange vaste shots, gestyleerde, bijna autonome, taferelen die door hun opeenstapeling en onderlinge verwijzing naar elkaar er in slaagt een tijdloos verhaal te vertellen waarin onze problematische samenleving, dixit haar waardensysteem met de vinger gewezen wordt. De eerste beelden zetten de toon: op een avond ergens op ons halfrond, wordt een kantoorklerk op een vernederende manier afgedankt, een verdwaasde immigrant wordt aangevallen op straat onder het onverschillige oog van de getuigen, een goochelaar maakt een onvoorstelbare bende van zijn act. Temidden van deze reeks schrijnende gebeurtenissen, waarbij zelfs Christus ongemakkelijk op zijn kruis zou balanceren, is er één persoon die opvalt: Karl, een geruïneerde meubelhandelaar met twee al evenmin gefortuneerde zonen. Niemand kan die nacht de slaap vatten. De volgende dag worden de tekenen van de chaos die ophanden is voelbaar: Karl kristalliseert beetje bij beetje de individuele en collectieve schuld waar misschien slechts het Laatste Oordeel ons van zou kunnen bevrijden! Bij het begin van het millennium raakt iedereen vertwijfeld, terwijl Karl, en daarmee ook de kijker, zich langzaam bewust wordt van de absurditeit van de wereld en beseft hoe moeilijk het is om mens te zijn. 4 jaar werkte Roy Andersson aan deze film die 46 scènes en 35 decors telt. "Songs from the Second Floor" is een grote film en werd op het festival van Cannes terecht bekroond met de Grote Prijs van de Jury. Hilarisch voor de ene, "hopeloos" voor de andereŠ deze film laat niemand onverschillig.

27.08 > 21:30


Als gediplomeerde aan een handelshogeschool en een beloftevol reclame-adviseur, is Stan het perfecte voorbeeld van het "neoliberale" succes. Een op het eerste zicht banaal lijkend incident zal echter zijn sociale opklim belemmeren: op een ochtend, bij aankomst op het werk, weigeren de automatische deuren van het kantoorgebouw voor hem te openen.

28.08 > 21:00


In het kader van een workshop tijdens het Festival van de Fantastische Film 2004 realiseerden de filmstudenten van het Rits en Narafi een kortfilm met het RijksAdministratief Centrum als decor. "Modern Talking" volgt het spoor en het oog van een clochard, die vanaf de tuinen het vreemde schouwspel gadeslaat dat zich rondom de ingang van de Financiëntoren afspeeltŠ

28.08 > 21:15


Inoshiro Honda, 1964, JP, 35mm, ov fr ond,, 88'

Godzilla is terug om Tokio te verwoesten. Er is slechts één oplossing: Mothra, een monster van hetzelfde slag dat op een afgelegen eiland leeft, voor de strijd inschakelen. Op de ecologische in de war gestuurde archipel broeden vreemdsoortige fenomenen : een reuze-ei, een Japanse variant dwergen, een buiten proporties grote vlinder en een Mothra die alleen twee uiterst charmante tweelingmeisjes gehoorzaamt en met hen in zang communiceert.
Wat komt zo"n kitsch-oeuvre bij PleinOPENair doen? Wat is het verband tussen een geboetseerde dinosaurus, een gigantisch ei, een atoomeiland en het RijksAdministratief Centrum? Misschien een zekere absurditeit, een groteske kinderlijke vervoering? Want is het niet absurd een gebouw leeg te halen dat gedoemd is leeg te blijven gedurende jàren? Waarin verschillen de vastgoedprojecten in hun grootheidswaanzin eigenlijk van de grootse bouwfantasieën van kinderen? Deze van exotische kleur en poëzie doordrenkte film bevat wellicht het antwoord.

28.08 > 21:30


film:L’inutilité de voyager

Reizen is overbodig

Marja Pensala, 1983, 16mm, fr ov , 8'

Een satirische kijk op toerisme: de reizende mens draagt nogal wat vooroordelen met zich mee.

03.09 > 20:30


Tijdens de zomer van 1999, dankzij bijzondere psycho-geografische en thermische omstandigheden, wordt de vereniging Doppler opgericht. De leden omschrijven zichzelf als beeldknutselaars en -ambachtslieden, archeologen van het verleden en heden...
Marco en Fabrizio, verstokte verzamelaars van allerlei soorten audioapparatuur en beelden uit het verleden, 8mm en super8-fanaten, zoeven naar Brussel om twee typische Dopler-kortfilms te vertonen, met hun typische onmiskenbare humor, in het goede gezelschap van Romano, de man met de knalrode vest. Wie is Romano? Verrassing!

http://www.elettropedia.org/doppler

> Cineamatori: I Portalettere (Ciné-amateurs: les postiers)
Doppler Video, It, super 8-vidéo, 26", vo it st fr / it ov fr ond

Rome 1953, 8800 straten, 800 postbodes en meer dan 2 miljoen inwoners. Een amateur-cineast, postbode van beroep, filmt zijn collega"s tijdens hun ronde in de omgeving van het station Termini waar het grootste postsorteercentrum van de stad ligt. De anonieme cineast vereeuwigde ook een excursie die door de staat voor de ambtenaren werd georganiseerd. "I portalettere" maakt deel uit van een reeks die Doppler realiseerde met amateurfilms uit het naoorlogs Italië.

+ Il Raggio della Morte: Il Localizzatore [Le rayon de la mort: le prospecteur]

Doppler Video, 2003, IT, super8 > video, ov fr ond,, 32'

Twee ontdekkingen liggen aan de basis van deze film: Het eerste is een boek ("Il Raggio della morte") dat dateert uit het fascistisch Italië en waarin essays van ingenieur Ulivi over de constructie van het ultieme wapen’ worden besproken. De tweede is een 8mm film die in 2000 in Rome werd ontdekt. Tijdens een bloedhete zomer contacteert een mysterieuze Amerikaanse maatschappij Romano Talone en stelt hem een job voor: in Rome locaties uitzoeken voor een film met de titel "De straal van de dood"... Is dit alles nu reëel of fictie?!

03.09 > 20:45


Film

Rookgordijn boven Brussel

Pas de feu sans fumée

Bram Van Paesschen, 2002, BE, video, , 35'

Was de brand in de Brusselse Innovation (1967) enkel een dramatisch ongeluk of was er meer aan de hand? Door middel van exclusieve interviews en bewerkt archiefmateriaal wordt een complottheorie opgebouwd waarin de CIA en enkele projectontwikkelaars belangrijke rollen krijgen toegedeeld. Ondanks de frivole mystiek zitten er veel waarheden in de documentaire!

03.09 > 22:00


Kent u de Pachecozaal? Misschien heb je het aan de buitenkant voor een modernistische sculptuur aanzien, maar binnenin bevat het een polyvalente zaal. Het is nu het moment om er een kijkje te nemen. PleinOPENair nodigt je uit voor de laatste dag van de ontdekkingtocht door het Rijksadministratief Centrum. De avond wordt geanimeerd door Jan Hammenecker & Simon André met: actie (petanquewedstrijd), spanning (prijsuitreiking) en emotie (uw films op groot scherm)... Kortom, een waardige afsluiter!
Het «Théâtre du Nombr’île»’ stelt in de Ecolabus een chinees schaduwspel voor. Een jury kent een prijs toe aan het kostuum dat de standbeelden het mooiste aankleed. Alle deelnemers aan PleinOPENair krijgen de mogelijkheid om de geluids- en visuele installaties voor te stellen, die in de loop van de 4 weken werden uitgewerkt. Bovenal wordt één deel van de avond gereserveerd voor uw eigen films! Het principe is geïnspireerd op Open Screen’ waar maandelijks ieder die dat wil zijn film kan vertonen... Er is een kleine beperking: de film mag niet langer dan 15 minuten duren. Uitzonderlijk wordt er voor een thema gekozen. Als je een kortfilm hebt gerealiseerd die op een of andere manier een link heeft met de thematiek die PleinOPENair naar voor brengt, dan is het nu het moment om die in te sturen! Uiterlijk tegen 15 augustus. Nova, Schildknaapstraat 65, 1000 Bruxel

04.09 > 19:30


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 598
prog: 596
pos: aval