prog: 577
squelettes/rubrique-3.html

Palestinout

Na twee programmaties die qua intensiteit en kwaliteit ons inzicht in de realiteit van het Midden- Oosten verdiepten («PalestIN/OUT» op het moment dat de tweede Intifada startte in 2000, en daarna «So Far So Near» over het Nabije Oosten, vorig jaar), komt Nova even terug op dit onderwerp met drie films en een debat over de Palestijns-Israelische kwestie. Wanneer de wapens van het theater («Guerra»), van de literatuur («Ecrivains des frontières ») en van het geheugen («Route 181») zich meester maken van beelden, kunnen we slechts hopen dat ze uit gevestigde kaders treden en een aanzet geven tot een andere kijk op de realiteit.



Route 181 volgt de grenzen van resolutie 181, aangenomen door de Verenigde Naties op 29 november 1947. Deze resolutie voorziet de verdeling van Palestina in twee staten, een joodse en een arabische. De resolutie voorziet dat 56% van het territorium wordt toegewezen aan de joodse minderheid, 43% aan de Arabische meerderheid en met in het centrum een internationale zone. Deze theoretische grens die ls een «oplossing» werd afgedaan was de basis van de eerste Israëlisch - Arabische oorlog, een conflict waarvan tot vandaag het einde niet in zicht is".
181 verwijst naar de eerste resolutie aangenomen door de UN, die het territorium verdeelt tussen het Palestijnse en het Joodse volk. Vanop een asfaltweg volgen Eyal Sivan en Michel Khleifi (respectievelijk de auteurs van «Israland » en «Noces en Galilée») het traject van deze theoretische grens. Van Zuid naar Noord worden herinneringen en geschiedenis in beeld gebracht. Hoe vertel je het verhaal van drie generaties, hoe doorkruis je 55 jaar van verlangen, bitterheid en rouw en hoe dring je door in het verleden, het heden en de toekomst, zonder er de nodige tijd voor te nemen? De lange duur van de film draagt bij tot het inzicht in de contradicties die de bevolking in deze regio dagelijks beleeft. Deze reis maakt de noodzaak om een andere levenswijze te vinden dan deze gebaseerd op vrees en lijden pijnlijk duidelijk.
Michel Khleifi en Eyal Sivan delen elkaars territorium. Luisterend met het oor van de andere, benaderden ze elkaar langzaam, en overwonnen ze elkaars angsten Ze maken het onderscheid tussen de dromen van mensen en de politieke dossiers. Deze zoektocht naar een mogelijke vrede en een nieuwe vorm van samenleven is voor iedereen een inwijding. Deze reis is ook een les in menselijkheid en tolerantie. Luisterend naar elkaar en zeggen wat nooit wordt gezegd. Ze verplichten zichzelf te kijken en te registreren. Ze delen herinneringen en het verlangen om op te bouwen.

http://www.momento-production.com/route-181-fr/

04.07 > 18:00


We worden overstelpt door beelden uit Palestina, beelden van zelfgenoegzame soldaten, van machteloze vrouwen, van tot puin verworden land. Is het mogelijk deze destructieve spiraal van geweld een zin te geven? Welke woorden kunnen recht doen aan de onrechtvaardigheid van deze oorlog die onvatbaar geworden is?
In maart 2002 begaf een gerenomeerde en geëngageerde schrijversdelegatie* zich naar de Palestijnse gebieden om er de schrijver-poëet Mahmoud Daewish, gevangene in Ramallah, te ontmoeten en te ondersteunen. Samir Abdallah -en José Reynès vergezelden hen en legden het ,gebeuren op pellicule vast, met beelden die nu eens moedige opflikkeringen van verzet tonen, dan weer de afspiegeling zijn van de uiteengevallen dagdagelijkse realiteit. Het cinematogra-fisch resultaat ervan toont de taal en schriftuur van deze mensen van het woord; elk van hen schept een eigen literair procédé om te getuigen, om een zingeving te herstellen daar waar de oorlogstoestand zelfs de geschiedenis van gisteren wegvaagt. Twee dagen na de doortocht van de delegatie werd de theaterzaal waarin de schrijvers en hun talrijk publiek samenkwamen, door het leger met de grond gelijk gemaakt...
De tien talen waaruit het relaas van deze film opgebouwd is, zijn evenveel aanknopingspunten van scherpzinnige reflecties, nu eens poëtisch, dan weer wreed, over de toestand van deze regio die op die manier tot centrum van de wereld verwordt. Het verhaal van een volk zonder spreekstoel, de geografische leegte en de onophoudelijke dreiging worden hier krachtig doorbroken om de in het slop geraakte toestand door de bezetting en de vernedering van de kolonisatie uit te drukken. Deze film nodigt ook ons uit tot verzet tegen de intellectuele moeheid, het isolement en de "bouclage rhétorique" (Christian Salmon) die de media-nieuwsdienst ons opdringt, en dit met een intelligente gevoeligheid die noch woede, noch goedkope emotionele chantage wil opwekken.

* Russell Banks (Verenigde Staten), Breyten Breytenbach (Zuid-Afrika), Vincenzo Consolo (Italië), Bei Dao (China), Juan Goytisolo (Spanje), Christian Salmon (Frankrijk), José Saramago (Portugal) en Wole Soyinka (Nigeria), op hun tocht door Palestina en Israël vergezeld door Leila Shahid en Elias Sanbar.

http://www.ecrivainsdesfrontieres.org/

+ Ontmoeting: Samir Abdallah

02.07 > 21:00


Pippo Delbono, 2003, IT, video, it ov fr ond, 61

In januari 2003 brengt Pippo Delbono zijn theaterstuk "Guerra" naar Israel en Palestina. Bij zijn terugkeer heeft hij bijna vijftig uur beeldmateriaal bij zich, opgenomen in Betlehem, Jerusalem, Nazareth en Haifa. Opnames in de
Israelische en Palestijnse theaters, maar ook en vooral beelden van het leven op straat, visuele kanttekeningen, het leven zoals het is... Het theaterstuk is uiteindelijk een film geworden met dezelfde titel : "Oorlog". Maar het is niet zomaar een klassieke documentaire over de tournee. Het is eerder een voorbeeld van poetische cinema, met desperate beelden over "la condition humaine". Pippo Delbono geeft geen oordeel over wat hij ziet en voelt, maar durft een blik te werpen op de innerlijke menselijke conflicten. Een stem geeft tijdens de film commentaar. Delbono citeert fragmenten uit zijn theaterstuk, geinspireerd op de "Odyssee" van Homeros, maar er vallen ook citaten van commandant Marcos of Che Guevara. " Mensen verliezen zich in hun streven naar het centrum van hun existentie; ze verliezen zich in liefde en in vrees. Het zijn oorlogs wezems". Pippo Delbono is een controversieel figuur in Italie, maar toch een van de "belangrijke"" regisseurs in de huidige Italiaanse scene. "Guerra" is zijn eerste film, die niet weinig prijzen in de
wacht heeft gesleept...

11.07 > 19:00 + 15.07 > 21:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 582
prog: 577
pos: aval