De Zuidwijk

De Zuidwijk: een kroniek van de aangekondigde dood. Toen hier begin jaren "90 het HST-station (hoge snelheidstrein) werd aangekondigd was het hek van de dam. Speculanten kochten grote stukken van de straten op en lieten die verkrotten. De gemeente Sint-Gillis, die deze dichtbevolkte volks- en migrantenwijk al lang met een scheef oog bekeek, aarzelde niet lang om de straten bij de Fonsnylaan op te offeren aan de speculanten voor kantoren van het granieten type. Weg dus die vele Spaanse cafés en de pendelaarskroegenŠ Zo hoopte men de honger van de vastgoedsector te stillen en de verder gelegen woonwijken te vrijwaren. De extra kantoortaks voor de gemeentekas was daarbij mooi meegenomen. Het Brusselse Gewest droeg zijn steentje bij door voor de speculanten te onteigenen, sommige bewoners te helpen herhuisvesten en de gronden bouwrijp te maken. Op papier zag het er nog ietwat ernstig uit. Maar nu, 10 jaar later, zitten nog steeds hele stukken van de wijk op een Œnakende" onteigening te wachten terwijl de huizen verder verkrotten. De vastgoedmarkt legt hier niet alleen zijn ijzeren wetten op maar ook een Œontginningsritme" dat hen het best past. Zo komen er vroeg of laat kantoren op het terrein waar Plein open Air te gast is. Intussen kunnen we al wel genieten van de stoere kantoren voor verzekeringsmaatschappij Swiss Life die men ernaast afwerkt. Wordt deze zone een PleinOPENair classic in goede oude Brusselse stijl ?