prog: 409
squelettes/rubrique-3.html

Africa midnight screenings

De programmering "Africa Screams" wordt omkaderd met enkele middernachtvertoningen die de thematiek van "Africa Screams" aankondigen en verder uitbreiden.
Het gaat hierbij om drie films uit drie onderscheiden periodes die het Afrikaanse continent met een verschillende maar telkens Westerse bril bekijken. Van een in een Hollywoodstudio ineengeflanste jungle, bevolkt door krokodillen en kannibalen (Abbot & Costello"s Africa Screams, 1949), over een mockumentary met shockerende en realistische beelden, begeleid door een tendentieuze commentaarstem (Africa Addio, van Jacopetti en Prosperi, 1966) tot een herinterpretatie van een Zuid Afrikaanse mythe gedraaid in de Namibische woestijn (Dust Devil van Richard Stanley ,1993): Afrika laat de (bange) blanke man niet los.



Bud Abbott en Lou Costello vormden vanaf 1936 en dit gedurende meer dan 20 jaar een populair komisch duo dat achtereenvolgens furore maakte in het variété circuit, op het witte doek en, tenslotte, op het kleine scherm. De lange Abbott was de aangever, de zogenaamde "straightman", die met een uitgestreken gezicht reageerde op de burleske capriolen van de kleine Costello. Met meer dan 30 films op hun actief, waaronder de cult klassieker "Abbott & Costello Meet Frankenstein", behoort het stel tot één van Hollywood"s meest productieve komieken.
Africa Screams is zo"n typisch product van de droomfabriek: een vakkundig, op grootmoeders wijze gemaakte B-film, gedraaid in het grote studio decor van het vorige Tarzan vehikel. Naast het olijke stel, wist men zelfs twee beroemde grootwildjagers, Clyde Beatty en Frank Buck, voor een gastrol te strikken! Het verhaal: Abbott overhaalt Costello zich uit te geven voor een ontdekkingsreiziger om zo aan safari expeditie deel te nemen naar donker Afrika, op zoek naar de Ungabu stam, die een fortuin aan ongeslepen diamant bezitŠ om na veel komische omwegen en dwaze verwikkelingen in de stoofpot van de kannibalen te belanden.

De film wordt voorafgegaan door enkele trailers en fragmenten uit andere al dan niet Afrikaanse rolprenten.

3,50 / 2,50 zeuro

13.06 > 24:00 + 04.07 > 24:00


Richard Stanley, (°1966, Zuid-Afrika) de cultregisseur van o.a. Hardware (1990) heeft door zijn bizarre fantasie een krachtige undergroundreputatie opgebouwd. Een reputatie die hem evenwel niet heeft belet om te experimenteren met Hollywood, dat teleurgesteld was omdat Stanley duidelijk niet de rip-off maker bleek te zijn die ze zochten. Een situatie die leidde tot zijn verwijdering van de set van ŒThe Island of Dr Moreau Œ. De producenten hielden duidelijk niet van Stanley"s eigenzinnige visie op het boek van Wells.

Richard Stanley zal zelf aanwezig zijn om twee van zijn meest boeiende, maar in België onuitgegeven, werken van deskundig commentaar te voorzien !

> DUST DEVIL
Richard Stanley, UK, 1993, 105"

Een zwarte politieman onderzoekt een aantal bizarre rituele moorden, gedrenkt in een mystieke symboliek, die plaatsvonden rond het woestijnstadje Bethany. Ondertussen vlucht een blanke huisvrouw weg van haar echtgenoot en pikt een lifter op. Wat ze niet weet is dat de mysterieuze reiziger een van vorm veranderende demon is die zijn slachtoffers verleidt tot een gewelddadige dood. In Dust Devil herinterpreteert Richard Stanley het waargebeurde verhaal van een Zuid Afrikaanse seriemoordenaar. In een non-lineaire en bij wijlen surreële stijl die meer op atmosfeer dan op vaart steunt, begint de dorre Namibische woestijn de getormenteerde psychologie van de personages te incarneren. De film verweeft moord, magie en Zuid Afrikaanse politiek met persoonlijke onder angst gebukte herinneringen (Richard Stanley heeft er zijn jeugd doorgebracht). Centraal staat de "Num", de van gedaante veranderende demon uit de lokale mythologie, die Stanley verbindt met een thematiek van racisme en seksisme in een land achtervolgd door zijn koloniale verleden.

+

> THE WHITE DARKNESS
Richard Stanley, UK, 2002, 52", video

Een unicum: cultregisseur Richard Stanley"s (Hardware) zelden vertoonde documentaire over voodoo in Haïti. Voodoo is ontstaan als een typisch autochtone manier om aan de moorddadige onderdrukking van de kolonisten te ontsnappen door een wereld en geloofssysteem te creëren waar de Europese en Amerikaanse bezetters geen toegang tot hadden. De echte macht in Haïti ligt, volgens Stanley, niet bij de militaire of politieke leiders maar bij de geheime voodoo gemeenschappen, zoals Bizango en Makanda, waarrond een complex van mythen is opgetrokken, omgeven door kannibalisme, mutaties en zombies. Stanley toont ons de in trance dansende lichamen van zo dichtbij dat de kijker deel van de actie wordtŠ

3,50 / 2,50 zeuro

20.06 > 24:00


In 1962 maakten journalist Jacopetti en antropoloog Prosperi hun debuut met "Mondo Cane", waarbij zij de documentaire neorealistische principes opzij zetten in het voordeel van een hyperrealisme. Het resultaat was een "shockumentary", zo genoemd omwille van de brutale montage, snelle zooms, extreme close-ups, intensiverende postproductie geluidseffecten en scherp contrast tussen mise-en-scène en soundtrack. Daarbovenop kwamen Jacopetti"s sarcastische en amusante commentaren, vaak bekommerd en soms doorspekt met een zweem van wanhoop en minachting voor het menselijke falen. De impact op een publiek, nog niet verleid door goedkope vliegreizen en exotische vakantiebestemmingen en onvoorbereid op Technicolor National Geographic-achtige montages van "primitieve" rituelen en "geciviliseerde" wantoestanden, was zo groot dat een ware rage volgde: de "mondo film" stond aan de wieg van een serie sensationele pseudo-documentaires genre "Faces of Death" en de hedendaagse voyeuristische tendens van reality tv. Het internationale succes van "Mondo Cane" resulteerde in verschillende vervolgen en gaf Jacopetti de vrijheid om een meer ambitieus project op poten te zetten: "Africa Addio". Dit portret van een continent dat zucht en steunt onder de doodstrijd van de kolonisatie was zo ongezouten dat beschuldigingen van racisme en medeplichtigheid en een heuse rechtszaak Jacopetti"s reputatie be-schadigden. Toch blijft dit brutaal relaas over de dekolonisatie in Afrika één van de meest schokkende en enig overgebleven tijdsdocumenten van deze beschaamde periode uit de twintigste eeuw. Zowel een sombere aanklacht van de Europese (post)koloniale ideologie als een sensationele mix van raciale karikaturen, Afrika Addio confronteert het publiek tot op vandaag met de vooroordelen over het Œdonkere continent".

3,50 / 2,50 zeuro

27.06 > 24:00 + 11.07 > 24:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 416
prog: 409
pos: aval