L"Ange

Bokanowski is een pellicule-alchimist. Zijn films zijn één van de meest fantasierijke van de Franse cinema. Ze tonen een realiteit die er geen is, een geveinsde realiteit in lagen, plooien, inademingen, zoals in het onbewuste. Dominique Noguez beweert over "L’Ange" dat de personages te vergelijken zijn met 19de eeuwse versies van figuren van Breughel of Bosch, of met Boltanski-achtige personages, die voor eeuwig gebonden zijn aan schijnbaar onschadelijke of simpelweg absurde taken. Ze zijn tegelijkertijd mobiel en bevroren in een soort van helse eeuwigheid, en ontmoeten elkaar in een niet te situeren plaats rond een, zo lijkt het, immense expressionistische trap die leidt naar een stralende finale. Deze film die gedurende tien jaren onafgebroken werd vertoond in een zaal in Tokyo, is een betoverend en verwarrend cultwerk.