In Cannes gevierd om zijn "Sex, Lies & Videotape", een oscar op zak sinds "Traffic" maar ook bekend van zo uiteenlopende films als "Kafka", "Out of sight", "The Limey" en "Erin Brokovich": Steven Soderbergh.
In Nova vertegenwoordigd door "Schizopolis", ongetwijfeld z’n meest persoonlijke film. Onmogelijk kort te omschrijven en Soderbergh is de eerste om ons hiervoor te waarschuwen: "Alle pogingen om mijn film samen te vatten zijn mislukt of leidden tot een zelfmoordpoging". "Schizopolis" lijkt nog het meest op een remake van Monty Python’s "Hamburger Film Sandwich", bewerkt door Samuel Beckett en dan opnieuw geordend volgens een hallucinogene chaos... In grote trekken vertelt "Schizopolis" het verhaal van een schizofrene en ontrouwe familie, maar ook van het ’Eventualisme’ en zijn goeroe; van een man en zijn dubbelganger; van een spion; van een gebrek aan commu- nicatie en van vreemde talen; van televisiejournaals en een ontbrekend concept. De auteur-regisseur-tolk houdt onze Westerse wereld in deze hilarische fabel een spiegel voor die een oppervlakkig geciviliseerde, diep absurde en vervreemdende werkelijkheid toont.
