Van 1971 tot 1986 hield Derek Jarman een visueel intiem dagboek bij. Glitterbug bestaat uit een deel van deze experimentele super-8 opnames en werd zodanig gemonteerd dat afwisselend een vluchtige schoonheid en een strenge agressiviteit blootgelegd worden. De film biedt een unieke kijk op het persoonlijke en professionele leven van deze cineast, maar ook een ooggetuigeverslag van de gay en punk scene in de jaren 70 en 80, die de ondertoon van vele van Jarmans films vormt. De film lijkt meer nog dan naar dans een onderzoek naar ritme en montage en roept tegelijk de sfeer op van een tijd waarin het tatcherisme welig tierde.
Fragmentarisch en abstract, soms mooi en vooral heel krachtig voor wie vertrouwd is met het werk van Jarman of met zijn tijd. De soundtrack werd verzorgd door de beroemde Brian Eno en draagt nog bij tot het genot!
+ Bad Mood Woman (cfr Compil Express Yourself)
Op 21/10: + Kill Kill Choregraphy
