Fictie, al dan niet alleen narratief. Wat valt er meer over te zeggen? Ze zijn allemaal zéér de moeite waard, ze zijn "van bij ons" en ze onderzoeken in een mum van tijd elk op hun eigen heldere wijze de relatie tussen dans en beeld.
La complainte du progrès du progrès
Claudio Pazienza, Belg, 1997, 5’, zonder dial, 35mm
Een koppel is nauwgezet bezig met een reeks activiteiten: koffie maken, maaltijd bereiden, afwas doen op een lied van Boris Vian en een choreografie van ALIS.
Ya Rayah
Claudio Pazienza, Belg, 2001, zonder dial, 35mm
Sinds 1991 realiseerde Pazienza, autodidact-filmmaker en fotograaf, verscheidene kortfilms. "Ya Rayah" duikt in het universum van het nachtleven op muziek van Dahmane El Harrachi.
Musique de table`
Thierry De Mey, Belg, 1999, 9’, zonder dial, 35mm
Het opzet van Thierry De Mey, die eveneens instond voor "Rosas danst Rosas", is de verkenning tussen muziek en het gebaar dat het geluid veroorzaakt, de demarcatielijn tussen dans en muziek tonen.
Dans le noir
Katherine Libert, Belg, 1999, 25’, ov tw ond, 35 mm
Gaten in de muur van Berlijn in 1989. Tien jaar later is Brussel in volle opbouw/afbraak. Een groep illegale Russen en een vrouw in een discotheek. Sombere sfeer, verleiding, drank. De dageraad wist alles uit.
The Gods Love those Silent Ones who Clench Life Between their Teeth
Pieter Eycken, Belg, 11’, zonder dial, video
Een man en een vrouw eten aan een tafel. Hun stilte vertelt hun begeerte. Beetje bij beetje komen ze in beweging en ontstaat een dans. Is ontsnapping uit deze stille kamers mogelijk? In een surrealistische taal, met de stem van Alessandro Moreschi de laatste der castraten.
+ 9/11 > 20:00
Je danse devant toi toujours
Isabelle Martin, Belg, 10’, ov fr, video
Een verhaal over een verloren liefde. Een adolescent filmt haar dagboek. Ze danst voor de camera tot haar sokken kapot zijn, op muziek van Leonard Cohen. "Je danse devant toi toujours" is een korte film met een frisse nasmaak.
