Deze eerste langspeelfilm van Diop-Mambety vertelt ons het verhaal van een jong Senegalees koppel, Mory en Anta, een beetje vervreemd van de maatschappij en ervan dromend te emigreren naar Parijs. Op de moto of per auto dolen ze door Dakar en plegen kleine diefstallen om het geld bijeen te krijgen voor het vertrek. Maar Parijs is maar een voorwendsel en een drogreden, want net zomin als Dakar kan Parijs een vredeshaven zijn voor hun teleurstelling.
Toen deze film uitkwam in de jaren zeventig, was "Touki Bouki" een soort ufo (en voor een deel blijft dat ook zo). Men refereerde naar films als "Pierrot le Fou" of "Easy Rider" om dit bizarre en excentrieke werk aan te kondigen. Deze film kent geen gelijke in het panorama van de Afrikaanse cinema. Als u het kind persé een naam wilt geven, zouden we het een soort Afrikaanse Nouvelle Vague kunnen noemen. Het is duidelijk dat "Touki Bouki" behoort tot een orale verhalende traditie die wel degelijk Afrikaans is.
+ Jaune Minimum
1995, uurwerk van het station van de Leopoldswijk.
Aankomst - vertrek, restauratie, tijd.
Kleur staat centraal. Punt - oppervlak - licht. Geel.
Beelden van Christian Troberg - super8.
