Wanneer John Smith zijn eerste korte films maakt in de jaren `70, is de structuralistische beweging op zijn hoogtepunt in Groot-Brittannië, zowel in de experimentele film als in de literatuur. Alhoewel zijn eerste films passen in deze beweging, behoort hij alreeds tot een tweede golf van cineasten die refereren naar het structuralisme en tegelijkertijd er afstand van nemen. John Smith maakt films die humor gebruiken om nieuwe narratieve vormen te creëren, maar deze op zijn beurt ook in vraag te stellen. Deze humor is een terugkerend element in bijna al zijn films en is van een bijzonder soort omdat hij vertrekt van dubbele bodems en connotaties in de Engelse taal, terwijl het visuele aspect domineert. John Smith, die ook leraar is aan een Londense filmschool, realiseert enkel korte films. Het merendeel hiervan circuleerde op festivals zowat overal ter wereld. Voor België zijn deze vertoningen zo goed als een première!
Zich aansluiten