De kassa en bar openen 30 minuten voor de eerste voorstelling.

#166 Lebanon : Days of Tomorrow

  •    don 24.05 > 20:00

    A Maid for Each

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Makhdoumin مخدومين
    Maher Abi Samra, 2016, LB, ov ar ond fr & eng, 67'
    Maher Abi Samra stelde zijn camera op in het Al Raed-agentschap in Beiroet. In dit ietwat bijzondere agentschap rekruteert Zein meiden uit de Filipijnen, Sri Lanka en Ethiopië voor Libanese gezinnen. Uit een catalogus gekozen, door en door uitgebuit en ontdaan van identiteit, plegen ze steeds vaker zelfmoord. Justitie, politie en reclamemakers nemen actief deel aan deze mensenhandel. Voorzichtig analyseert Abi Samra de schakels in deze keten van moderne slavernij. Hij maakt er een punt van om dit kantoor niet te verlaten en het dagelijkse te filmen. Wat buiten het bereik van de camera valt is daarom gebaseerd op een speelse enscenering, en op dromerige introspectie om de problematiek te verbreden naar de hele Libanese samenleving. Compromisloos slaagt "A Maid for Each" erin om met iedereen solidair te blijven, om beter het geweld van een wereldwijd systeem te onthullen waar we allemaal mee aan werken en dat ons langzaam maar zeker verandert in beul.
  • don 24.05 > 22:00

    Compilatie kortfilms #2   [Compilatie]

    Lebanon : Days of Tomorrow
    + Allô chérie
    Danielle Arbid, 2015, ov 26'
    + Bread & Tea
    Liliane Rahal & Sarah Kaskas, 2016, LB, HD, ov 16'
    + Submarine
    Mounia Akl, 2016, LB, video, ar , 21'
    + Méditerranée
    Talal Khoury, 2016, LB, video, zonder dial, ov 11'
    + ...
  • vri 25.05 > 20:00

    Un faible degré d’originalité   [Spektakel]

    Public Domain Day
    Antoine Defoort
    Antoine Defoort, maffe en uitbundige uitvinder, maakt voorstellingen die zich niet in een vakje laten duwen en waarin ongebreidelde fantasie en intellectuele scherpte zich moeiteloos vermengen. Met deze voorstelling gaat hij de uitdaging aan om een conferentie op te voeren over auteursrecht. Ze is bijzonder helder, precies maar ook erg grappig en opwindend. Een tijdlijn in de ruimte, kartonnen dozen of de aanpassing van een cartoon zijn burleske gereedschappen die de kunstenaar gebruikt om het publiek te doen nadenken over de verloning van kunstenaars. Defoort neemt ons mee op een spannende reis naar de 18de eeuw in gezelschap van zijn genodigden (Catherine Deneuve, Denis Diderot, Maurice Ravel …). Vandaar keren we terug, via de digitale revolutie tot het huidige wereldwijd verspreide Internet. Een uniek spektakel, vol inventiviteit, waarna je glunderend de zaal verlaat.
  • zat 26.05 > 13:00

    Decorworkshop   [Workshop]

    Public Domain Day
    Dit jaar staan Ernst Lubitsch en Reynaldo Hahn in de schijnwerpers. Uitgangspunt is "Die Puppe", een film van Lubitsch, waarrond scenografe Julie Michaud een workshop organiseert, die de inrichting van de bioscoop en het theater in vraag stelt. Het personage van de "pop" evolueert in decors die als waar worden aangenomen: geschilderde achtergronden, papier mâché, schaalmodellen, een beetje zoals in het theater of cabaret uit dezelfde tijd. Samen met de kinderen bouwen we een decor volgens dit principe, geïnspireerd door het universum van Reynaldo Hahn en de mondaine salons van het begin van de 20e eeuw.
  • zat 26.05 > 20:00

    Concert Reynaldo Hahn

    Public Domain Day
    François Chamaraux is pianist en accordeonist. Hij speelt bij diverse groepen, zoals Les Taupes qui boivent du lait (klezmer- en Balkanfanfare) en Bruxelles Aires Tango Orchestra. Zijn muziek, vaak improvisaties, begeleiden ook andere creaties, zoals theater, klassieke muziek en stomme films (Cinemathek Brussel). Muriel Legrand zingt en acteert. Zij houdt ervan om beide disciplines te vermengen. Muriel zingt onder meer in het a cappella trio Tibidi… François en Muriel brengen liedjes van Reynaldo Hahn, in een decor dat tijdens de namiddagworkshop door kinderen werd ontworpen.
  • zat 26.05 > 21:00

    Die Puppe   [Live Soundtrack]

    Public Domain Day
    Ernst Lubitsch, 1919, DE, 35mm, zonder dial, 68'
    Onder druk van een huwelijk dat hem wordt opgelegd, terwijl vrouwen hem angst inboezemen, beslist Lancelot om te trouwen met een mechanische pop. Maar die laat het helaas afweten. Gelukkig neemt de dochter van de fabrikant haar plaats in, wat leidt tot ondeugende en prikkelende situaties! Gebaseerd op een verhaal van Hoffman is “Die Puppe” een van de eerste films van Ernst Lubitsch die heel wat films in Duitsland draaide voor hij in 1922 emigreerde naar Amerika. Nadat hij deel uitmaakte van de gerenommeerde theatercompagnie van Max Reinhardt in Berlijn, groeide Lubitsch uit tot een ster van het witte doek in een reeks populaire komedies, waarna hij zich even succesvol toelegde op regisseren. Deze briljante en vrijgevochten geest rijgt de komedies aan elkaar met de grootste sterren van dat moment (eerst Pola Negri, Paul Wegener, Emil Jannings, later Maurice Chevalier, Gary Cooper, Marlene Dietrich, James Stewart, Greta Garbo). Met zijn gedurfde scenario’s - vaak met seksuele ondertoon - neemt hij zijn tijd satirisch op de korrel, waarmee hij verbazend subversief zijn tijd vooruit is... Kortom, de fameuze "Lubitsch-toets". De film wordt begeleid met live-piano door François Chamaraux.
  • zon 27.05 > 17:00

    Compilatie kortfilms #1   [Compilatie]

    Lebanon : Days of Tomorrow
    + Samt
    Chadi Aoun, 2016, LB, HD, zonder dial, ov 16'
    + The Last Days of the Man of Tomorrow
    Fadi (The Fdz) Baki, 2017, video, ov ar ond eng, 30'
    + Waves 98
    Ely Dagher, 2015, LB-QA, DCP, ov ar ond eng, 15'
    + Sorry, I Drowned
    David Habchy & Hussein Nakhal, 2017, LB, video, ov ar ond fr & eng, 6'
    + ...
  •    zon 27.05 > 18:00

    We Were Communists

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Sheoeyin Kenna شيوعيين كنا
    Maher Abi Samra, 2010, LB, video, ov ar ond fr, 90'
    Nadat hij in 1990 naar Frankrijk trok om zijn filmstudies af te werken, keerde Maher Abi Samra terug naar Libanon in 2004, wanneer het land opnieuw aan de rand van een burgeroorlog staat. Geëngageerd zowel achter als voor de camera, brengt hij zijn voormalige strijdkameraden tegen Israël in 1982 samen, vlak voordat Syrië Libanon overnam. Op het moment dat de geschiedenis zich lijkt te herhalen, gaat hij met hen het verleden na om te proberen begrijpen wat ze op het spel zetten, namelijk hun hoop en hun idealen. Samen geloofden zij het laatste bolwerk te zijn tegen het confessionalisme, maar de burgeroorlog eindigde met de wedergeboorte van het hele land in de greep van confessionele krachten. Tussen vriendschap, tederheid en bitterheid, vertelt "We were communists" het einde van een collectieve utopie. Dit is de tweede film in dit panorama van Maher Abi Samra. "We were communists" neemt er een belangrijke plaats in, niet alleen omdat het het heden van Libanon (en meer in het algemeen, van onze tijd waarin eng communautair denken de politieke norm lijkt te worden), maar ook omdat hij de dialoog aangaat met ’A Feeling Greater Than Love’, een film die de sociale strijd in herinnering brengt om de toekomst te bevragen.
  •    zon 27.05 > 21:00

    A Feeling Greater Than Love

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Shu’our Akbar Min Al Hob شعور أكبر من الحب
    Mary Jirmanus Saba, 2017, LB, HD, ov ar ond eng, 93'
    Hoewel heel wat films in dit Libanees panorama donker, ernstig en zelfs wanhopig zijn, wordt de eerste speelfilm van de jonge regisseuse Mary Jirmanus Saba gedreven door levendigheid, humor en finesse die allesbehalve vertwijfeling uitdrukken. Met "A Feeling Greater than Love" keert ze terug in de tijd naar de sociale strijd die Libanon in de vroege jaren zeventig in beroering bracht, eerst in een tabaksfabriek en vervolgens in een chocoladefabriek. Aan de hand van een indrukwekkend werk met archiefbeelden en ontmoetingen met degenen die vandaag de herinnering aan deze strijd dragen, probeert haar film de aanzet van een volksrevolutie, die abrupt gestopt werd door de burgeroorlog voordat het uit het collectieve geheugen werd gewist, aan de vergetelheid te onttrekken. Met prachtige personages die nog steeds in leven én boos zijn, dankzij de erfenis van militante cinema uit de jaren ’70 die ze citeert om beter te situeren, bouwt haar film het levende geheugen op zodat de rode draad van deze verloren geschiedenis die ze terugvond weer opgenomen kan worden. Een hele uitdaging.
    + « Mémoire des luttes, quels enjeux ? » / « Het Geheugen van de strijd. Wat is de inzet? »
  •    don 31.05 > 20:00

    Pile : Permis de démolir   [Plan B]

    Varia
    Lucas Roxo & Simon Pillan, 2017, FR, DCP, ov fr , 71'
    Al tientallen jaren loopt de wijk Pile in Roubaix geleidelijk aan leeg, getuige daarvan de tientallen arbeidershuisjes die door de overheid zijn ommuurd in afwachting van de opstart van een renovatieproject met als doel de wijk, die niet geschikt is voor moderne constructies en de ’sociale mix’-doelstellingen van de stad niet haalt, te "ontdichten". De bewoners willen graag betrokken worden bij de renovatie van hun buurt, maar ze zijn er zich scherp bewust van dat ze maar weinig handelingsvrijheid krijgen. Ze besluiten zichzelf te organiseren, met de steun van lokale verenigingen. Deze documentaire van het Hiatus-collectief volgt hun strijd gedurende meer dan twee jaar. De film wordt gevolgd door een ontmoeting met de regisseurs en een presentatie van het boek "Sociologie de Lille" door het Degeyter-collectief. Het legt de nadruk op de hardnekkigheid waarmee de sociale en territoriale indeling van een agglomeratie ook bij reconversie in stand wordt gehouden. De transformatie van de metropool naar de tertiaire sector heeft de sociale ongelijkheid van het voormalige industriële bekken allesbehalve weggewerkt. Onderzoeker Mathieu Van Criekingen (IGEAT-ULB), gespecialiseerd in de gentrificatieproblematiek, vult de presentatie aan met bedenkingen over de overeenkomsten met Brussel.
  •    vri 01.06 > 20:00

    Onder de douche, de hemel   [Film + debat]

    Sous la douche, le ciel
    Effi & Amir, 2018, BE, DCP, ov fr ond nl, 85'
    "Onder de douche, de hemel" volgt gedurende vijf jaar het hindernissenparcours van een ​​groep burgers die een ​​echte gezondheidszorgdienst wil bieden aan de meest hulpbehoevenden van Brussel. DoucheFLUX wil aan mensen “waardigheid, energie en zelfvertrouwen” geven. Vanaf het begin wisten ze dat ze alleen op zichzelf, hun woorden en hun dromen kunnen rekenen om iedereen van de urgentie van hun project te overtuigen, omdat ze al lang vastgesteld hadden dat het beleid niets doet aan de alarmerende armoedecijfers. Aan het hoofd van de groep staat Laurent d’Ursel, iconoclastisch kunstenaar als een Don Quichot op de fiets. We volgen hem in zijn stappen naar de trage overheidsdiensten of naar potentiële privé-investeerders toe om een gebouw dat geschikt is voor hun project te vinden, te kopen en te renoveren. Parallel is het woord van de leden van deze bonte groep, en aan mensen die alleen nog de straat hebben en voor wie de groep ijvert voor hun waardigheid... "Onder de douche, de hemel" is een getuigenisdocumentaire die bij momenten de gedaante aanneemt van een thriller. Na heel wat onverwachte wendingen werd DoucheFLUX in maart 2017 dan toch werkelijkheid. De emoties zijn nooit ver weg, en de humor ook niet. Maar de film van het multidisciplinaire artiestenduo Effi (Weiss) en Amir (Borenstein) vormt ook het verslag van een bespiegeling over burgerschap en de relatie tot de overheid. Het duo beheerst hun stijl, zowel in de enscenering van wat de protagonisten te zeggen hebben, als in de delen die meer “direct cinema” zijn, de uitgewerkte geluidsband, en de meditatieve momenten waar we zowaar een Brussel zien dat rust uitstraalt. "Onder de douche, de hemel" overtuigt ons ervan dat de maatschappij veranderen op het niveau van de burger mogelijk is... op voorwaarde dat we vastberaden zijn en dat we er al onze energie insteken want het meer dan ooit vastgeroeste systeem sputtert zwaar (...+)
  • vri 01.06 > 21:30

    Van actie tot professionalisering   [Debat]

    Sous la douche, le ciel
    Gelegen aan de Veeartsenijstraat nr. 84 in Anderlecht, is DoucheFLUX niet alleen een gebouw dat is gewijd aan daklozen en mensen zonder papieren. Het is ook een ideeënlaboratorium, een bewustmakingsmagazine, een radioprogramma ("la voix de la rue" op Radio Panik), enz. De missie om de uitgeslotenen van onze samenleving uit de schaduw te halen, vormt ook de motivatie van Bij Ons – Chez Nous, een ontmoetingsplaats die sinds 1998 is geïnstalleerd in de Kartuizersstraat 60, hartje Brussel, waar daklozen terecht kunnen voor maaltijden, ontspanning en ondersteuning. Bij Ons– Chez Nous is onder andere de initiatiefnemer van het PispotFestival, waar feestelijke en militante activiteiten erop gericht zijn "de speelruimte te openen voor de meest achtergestelden". Het debat gaat over de organisatorische en institutionele problemen die zich bij dit soort projecten voordoen zodra het burgerinitiatief is afgesloten. Naast de valkuilen van professionalisering van hun acties, getuigen de verenigingen van hun engagement om het woord te geven aan de uitgeslotenen en van de wil om het puur administratieve beheer van de armoede te overstijgen dat de overheidsinstanties voorstaan en waarvan, paradoxaal genoeg, dezelfde verenigingen afhankelijk zijn... In aanwezigheid van de leden van DoucheFLUX & Bij Ons – Chez Nous Na afloop van de debatten spelen Brandon Burger & Ricky Billy in de foyer van Nova een set van "rooth street & rock(abilly)"… www.doucheflux.be http://users.skynet.be/cheznous.bijons
  • zat 02.06 > 20:00

    Compilatie kortfilms #2   [Compilatie]

    Lebanon : Days of Tomorrow
    + Allô chérie
    Danielle Arbid, 2015, ov 26'
    + Bread & Tea
    Liliane Rahal & Sarah Kaskas, 2016, LB, HD, ov 16'
    + Submarine
    Mounia Akl, 2016, LB, video, ar , 21'
    + Méditerranée
    Talal Khoury, 2016, LB, video, zonder dial, ov 11'
    + ...
  • zat 02.06 > 21:30

    Compilatie kortfilms #1   [Compilatie]

    Lebanon : Days of Tomorrow
    + Samt
    Chadi Aoun, 2016, LB, HD, zonder dial, ov 16'
    + The Last Days of the Man of Tomorrow
    Fadi (The Fdz) Baki, 2017, video, ov ar ond eng, 30'
    + Waves 98
    Ely Dagher, 2015, LB-QA, DCP, ov ar ond eng, 15'
    + Sorry, I Drowned
    David Habchy & Hussein Nakhal, 2017, LB, video, ov ar ond fr & eng, 6'
    + ...
  • zon 03.06 > 17:00

    The Valley

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Al-Wadi الوادي
    Ghassan Salhab, 2014, LB, DCP, ov ar ond fr & eng, 139'
    Op een bergweg krabbelt een man recht na een ongeluk. Een beetje verder staat een kapotte auto. Nog onder de indruk van de klap helpt hij de inzittenden om de auto te herstellen. De groep neemt hem mee naar een afgesloten boerderij in de Bekavallei. Maar wie is die man met geheugenverlies? Wat gebeurt er in de boerderij? In het tweede deel van een triptiek na "The Mountain" en voor "The River", vergrendelt "The Valley", een soort van Libanese versie van "Theorema", zijn personage dat vanuit het niets komt in een soort van mysterieus huis clos waar het gevaar voortdurend op de loer ligt. Maar ook al ontsnapt hij er keer op keer aan, zoals een engel - of liever een spook, de langzame afdaling naar de hel bezit smaak noch geur. Het leven lijkt hier in deze tijdloze setting op het voorportaal van de dood, een naargeestig vagevuur zonder uitweg. Met zijn zesde langspeelfilm maakt Ghassan Salhab ("Beyrouth fantôme", "Terra Incognita", "The Last Man") een hypnotiserende en mysterieuze film van een grote formele schoonheid over dit dorre en onverschillige land onder de immense en verblindende blauwe lucht, dat hij in zijn zoektocht naar betekenis voortdurend onder de loep neemt.
  • zon 03.06 > 20:00

    A Maid for Each

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Makhdoumin مخدومين
    Maher Abi Samra, 2016, LB, ov ar ond fr & eng, 67'
    Maher Abi Samra stelde zijn camera op in het Al Raed-agentschap in Beiroet. In dit ietwat bijzondere agentschap rekruteert Zein meiden uit de Filipijnen, Sri Lanka en Ethiopië voor Libanese gezinnen. Uit een catalogus gekozen, door en door uitgebuit en ontdaan van identiteit, plegen ze steeds vaker zelfmoord. Justitie, politie en reclamemakers nemen actief deel aan deze mensenhandel. Voorzichtig analyseert Abi Samra de schakels in deze keten van moderne slavernij. Hij maakt er een punt van om dit kantoor niet te verlaten en het dagelijkse te filmen. Wat buiten het bereik van de camera valt is daarom gebaseerd op een speelse enscenering, en op dromerige introspectie om de problematiek te verbreden naar de hele Libanese samenleving. Compromisloos slaagt "A Maid for Each" erin om met iedereen solidair te blijven, om beter het geweld van een wereldwijd systeem te onthullen waar we allemaal mee aan werken en dat ons langzaam maar zeker verandert in beul.
  • zon 03.06 > 22:00

    Taste of Cement

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Ziad Khaltoum, 2017, DE-LB, DCP, ov ar ond fr & eng, 90'
    Met "Taste of Cement" levert de jonge Syrische regisseur Ziad Kalthoum een ​​vreemde film af, een koude en nachtmerrieachtige hallucinatie over de stad Beiroet, gezien door de ogen van wie de stad bouwt: de arbeiders uit het door de oorlog verwoeste buurland, Syrië. Met het majestueuze camerawerk van Talal Khoury, een uiterst getalenteerde Libanese cameraman, ontwikkelt de film van Kalthoum zich rond een voice-over die vertelt over dromen en herinneringen. Deze stem kan die van een van deze werknemers zijn die door de camera wordt gevolgd en die de onmetelijkheid van dit landschap in wording onthult en onderzoekt. Bewegende gezichten defileren op het scherm, lichamen die werken of naar de horizon turen. Iedereen verliest hier wat van zijn identiteit in dit spookachtige gebied dat deze stad inslikt en absorbeert, verbergt en elimineert, verbreekt en verbrijzelt. Stadsgezichten van bovenaf, met overlappende beelden van ginder en van de oorlog, afkomstig van een camera die over de wereld zweeft... "Taste of Cement" is een pijnlijk en aangrijpend essay over een destructieve toestand, die van ballingschap.
  •    don 07.06 > 20:00

    La force des choses   [Prima Nova]

    Varia
    Bernard Mulliez, 2018, BE, HD, ov fr , 92'
    Bernard Mulliez is een oude bekende van Nova. Zijn artistieke demarche is op z’n minst opmerkelijk, met films die de grenzen tussen documentaire en performance verkennen. Met "La force des choses" gooit hij zich op zijn eigen familiegeschiedenis, en meer bepaald op die van zijn vader, rentenier van een supermarktimperium dat opgetrokken is op familiaal kapitaal. De oefening is hachelijk, des te meer omdat zijn rijke vader, hoewel eerlijk en zelfkritisch, niet het minste greintje empathie opwekt bij een publiek dat niet “met zijn gat in de boter is gevallen” zoals hijzelf. Mulliez werpt zich dan maar op als handleiding voor deze vertegenwoordiger van het kapitaal, en toont wat zijn vader beweegt. Behalve een korte uitstap naar Oostende tijdens een hallucinante familiereünie van niet minder dan 700 familie-aandeelhouders, volgt hij de ongerijmde dagelijkse beslommeringen van een zeventiger die zich verschalkt in zijn domein. Enkel de anekdotes uit zijn jeugd weten hem nog in vuur en vlam te zetten. Tot de liefdadigheidsreis naar Burkina Faso waar hij ontroerd de christelijke naastenliefde beoefent die vaak als enig doel heeft het geweten van de machtigen op aarde te sussen. Het contact met de plaatselijke bevolking is veelzeggend, het koloniale paternalisme van de westerse bourgeoisie om ter onhandigst. De film is gedrenkt in een zachte ironie die op zijn minst de verdienste heeft om aan te tonen dat de mentaliteitsverandering van de dominante klasse nog niet voor morgen is....
  • vri 08.06 > 20:00

    We Were Communists

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Sheoeyin Kenna شيوعيين كنا
    Maher Abi Samra, 2010, LB, video, ov ar ond fr, 90'
    Nadat hij in 1990 naar Frankrijk trok om zijn filmstudies af te werken, keerde Maher Abi Samra terug naar Libanon in 2004, wanneer het land opnieuw aan de rand van een burgeroorlog staat. Geëngageerd zowel achter als voor de camera, brengt hij zijn voormalige strijdkameraden tegen Israël in 1982 samen, vlak voordat Syrië Libanon overnam. Op het moment dat de geschiedenis zich lijkt te herhalen, gaat hij met hen het verleden na om te proberen begrijpen wat ze op het spel zetten, namelijk hun hoop en hun idealen. Samen geloofden zij het laatste bolwerk te zijn tegen het confessionalisme, maar de burgeroorlog eindigde met de wedergeboorte van het hele land in de greep van confessionele krachten. Tussen vriendschap, tederheid en bitterheid, vertelt "We were communists" het einde van een collectieve utopie. Dit is de tweede film in dit panorama van Maher Abi Samra. "We were communists" neemt er een belangrijke plaats in, niet alleen omdat het het heden van Libanon (en meer in het algemeen, van onze tijd waarin eng communautair denken de politieke norm lijkt te worden), maar ook omdat hij de dialoog aangaat met ’A Feeling Greater Than Love’, een film die de sociale strijd in herinnering brengt om de toekomst te bevragen.
  • vri 08.06 > 22:00

    A Feeling Greater Than Love

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Shu’our Akbar Min Al Hob شعور أكبر من الحب
    Mary Jirmanus Saba, 2017, LB, HD, ov ar ond eng, 93'
    Hoewel heel wat films in dit Libanees panorama donker, ernstig en zelfs wanhopig zijn, wordt de eerste speelfilm van de jonge regisseuse Mary Jirmanus Saba gedreven door levendigheid, humor en finesse die allesbehalve vertwijfeling uitdrukken. Met "A Feeling Greater than Love" keert ze terug in de tijd naar de sociale strijd die Libanon in de vroege jaren zeventig in beroering bracht, eerst in een tabaksfabriek en vervolgens in een chocoladefabriek. Aan de hand van een indrukwekkend werk met archiefbeelden en ontmoetingen met degenen die vandaag de herinnering aan deze strijd dragen, probeert haar film de aanzet van een volksrevolutie, die abrupt gestopt werd door de burgeroorlog voordat het uit het collectieve geheugen werd gewist, aan de vergetelheid te onttrekken. Met prachtige personages die nog steeds in leven én boos zijn, dankzij de erfenis van militante cinema uit de jaren ’70 die ze citeert om beter te situeren, bouwt haar film het levende geheugen op zodat de rode draad van deze verloren geschiedenis die ze terugvond weer opgenomen kan worden. Een hele uitdaging.
    + « Mémoire des luttes, quels enjeux ? » / « Het Geheugen van de strijd. Wat is de inzet? »
  •    zat 09.06 > 20:00

    Onder de douche, de hemel   [Film + debat]

    Sous la douche, le ciel
    Effi & Amir, 2018, BE, DCP, ov fr ond nl, 85'
    "Onder de douche, de hemel" volgt gedurende vijf jaar het hindernissenparcours van een ​​groep burgers die een ​​echte gezondheidszorgdienst wil bieden aan de meest hulpbehoevenden van Brussel. DoucheFLUX wil aan mensen “waardigheid, energie en zelfvertrouwen” geven. Vanaf het begin wisten ze dat ze alleen op zichzelf, hun woorden en hun dromen kunnen rekenen om iedereen van de urgentie van hun project te overtuigen, omdat ze al lang vastgesteld hadden dat het beleid niets doet aan de alarmerende armoedecijfers. Aan het hoofd van de groep staat Laurent d’Ursel, iconoclastisch kunstenaar als een Don Quichot op de fiets. We volgen hem in zijn stappen naar de trage overheidsdiensten of naar potentiële privé-investeerders toe om een gebouw dat geschikt is voor hun project te vinden, te kopen en te renoveren. Parallel is het woord van de leden van deze bonte groep, en aan mensen die alleen nog de straat hebben en voor wie de groep ijvert voor hun waardigheid... "Onder de douche, de hemel" is een getuigenisdocumentaire die bij momenten de gedaante aanneemt van een thriller. Na heel wat onverwachte wendingen werd DoucheFLUX in maart 2017 dan toch werkelijkheid. De emoties zijn nooit ver weg, en de humor ook niet. Maar de film van het multidisciplinaire artiestenduo Effi (Weiss) en Amir (Borenstein) vormt ook het verslag van een bespiegeling over burgerschap en de relatie tot de overheid. Het duo beheerst hun stijl, zowel in de enscenering van wat de protagonisten te zeggen hebben, als in de delen die meer “direct cinema” zijn, de uitgewerkte geluidsband, en de meditatieve momenten waar we zowaar een Brussel zien dat rust uitstraalt. "Onder de douche, de hemel" overtuigt ons ervan dat de maatschappij veranderen op het niveau van de burger mogelijk is... op voorwaarde dat we vastberaden zijn en dat we er al onze energie insteken want het meer dan ooit vastgeroeste systeem sputtert zwaar (...+)
  • zat 09.06 > 21:30

    Van “openbaar nut” tot "commons"   [Debat]

    Sous la douche, le ciel
    CommonsJosaphat is een onafhankelijk platform van buurtbewoners, activisten en verenigingen dat alternatieven voorstelt voor het huidige stedenbouwkundige beleid van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, in het bijzonder voor de toekomst van een van haar grondreserves: de 24 hectare woestenij van het voormalige Josaphat-vormingsstation, tussen Schaarbeek en Evere. Om dit te doen, ontwikkelen ze een reflectie op de gemeenschappelijke goederen waarvan de oorsprong teruggaat tot de Engelse "commons", waar het begrip “gemeenschap” de overhand had op “individualiteit”. Vier jaar geleden lanceerde CommonsJosaphat een ideeënoproep. Wat was de reactie van de overheid die niet om overleg stond te springen? Op welke manier kunnen deze "commons" het begrip "openbaar nut" goedmaken dat vaak verwaarloosd wordt door vertegenwoordigers van het volk die in toenemende mate het kapitaal dienen? Als echte poging tot participerende democratie op het niveau van een hele buurt, vermoeden we dat de valkuilen legio zijn ... Hierover zal het debat het hebben.
  • zon 10.06 > 17:00

    Compilatie kortfilms #2   [Compilatie]

    Lebanon : Days of Tomorrow
    + Allô chérie
    Danielle Arbid, 2015, ov 26'
    + Bread & Tea
    Liliane Rahal & Sarah Kaskas, 2016, LB, HD, ov 16'
    + Submarine
    Mounia Akl, 2016, LB, video, ar , 21'
    + Méditerranée
    Talal Khoury, 2016, LB, video, zonder dial, ov 11'
    + ...
  • zon 10.06 > 19:00

    Taste of Cement

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Ziad Khaltoum, 2017, DE-LB, DCP, ov ar ond fr & eng, 90'
    Met "Taste of Cement" levert de jonge Syrische regisseur Ziad Kalthoum een ​​vreemde film af, een koude en nachtmerrieachtige hallucinatie over de stad Beiroet, gezien door de ogen van wie de stad bouwt: de arbeiders uit het door de oorlog verwoeste buurland, Syrië. Met het majestueuze camerawerk van Talal Khoury, een uiterst getalenteerde Libanese cameraman, ontwikkelt de film van Kalthoum zich rond een voice-over die vertelt over dromen en herinneringen. Deze stem kan die van een van deze werknemers zijn die door de camera wordt gevolgd en die de onmetelijkheid van dit landschap in wording onthult en onderzoekt. Bewegende gezichten defileren op het scherm, lichamen die werken of naar de horizon turen. Iedereen verliest hier wat van zijn identiteit in dit spookachtige gebied dat deze stad inslikt en absorbeert, verbergt en elimineert, verbreekt en verbrijzelt. Stadsgezichten van bovenaf, met overlappende beelden van ginder en van de oorlog, afkomstig van een camera die over de wereld zweeft... "Taste of Cement" is een pijnlijk en aangrijpend essay over een destructieve toestand, die van ballingschap.
  • zon 10.06 > 21:00

    The Valley

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Al-Wadi الوادي
    Ghassan Salhab, 2014, LB, DCP, ov ar ond fr & eng, 139'
    Op een bergweg krabbelt een man recht na een ongeluk. Een beetje verder staat een kapotte auto. Nog onder de indruk van de klap helpt hij de inzittenden om de auto te herstellen. De groep neemt hem mee naar een afgesloten boerderij in de Bekavallei. Maar wie is die man met geheugenverlies? Wat gebeurt er in de boerderij? In het tweede deel van een triptiek na "The Mountain" en voor "The River", vergrendelt "The Valley", een soort van Libanese versie van "Theorema", zijn personage dat vanuit het niets komt in een soort van mysterieus huis clos waar het gevaar voortdurend op de loer ligt. Maar ook al ontsnapt hij er keer op keer aan, zoals een engel - of liever een spook, de langzame afdaling naar de hel bezit smaak noch geur. Het leven lijkt hier in deze tijdloze setting op het voorportaal van de dood, een naargeestig vagevuur zonder uitweg. Met zijn zesde langspeelfilm maakt Ghassan Salhab ("Beyrouth fantôme", "Terra Incognita", "The Last Man") een hypnotiserende en mysterieuze film van een grote formele schoonheid over dit dorre en onverschillige land onder de immense en verblindende blauwe lucht, dat hij in zijn zoektocht naar betekenis voortdurend onder de loep neemt.
  • don 14.06 > 20:00

    Open Screen

    Varia
    Van in het prille begin van Nova is er regelmatig een Open Screen waar je je eigen film kan tonen op groot scherm. Of het nu je prille debuut is of het resultaat van een lang traject, alle ingezonden films in om het even welk genre en formaat worden vertoond op voorwaarde die ze niet langer duren dan 15 minuten. En dit al ondertussen eenentwintig jaar lang gratis voor een talrijk publiek dat niets liever wil dan verrast worden! Twijfel dus niet langer en stuur je film naar ons op, samen met een technische fiche en dit minstens een week voor de voorstelling.
  • vri 15.06 > 20:00

    A Maid for Each

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Makhdoumin مخدومين
    Maher Abi Samra, 2016, LB, ov ar ond fr & eng, 67'
    Maher Abi Samra stelde zijn camera op in het Al Raed-agentschap in Beiroet. In dit ietwat bijzondere agentschap rekruteert Zein meiden uit de Filipijnen, Sri Lanka en Ethiopië voor Libanese gezinnen. Uit een catalogus gekozen, door en door uitgebuit en ontdaan van identiteit, plegen ze steeds vaker zelfmoord. Justitie, politie en reclamemakers nemen actief deel aan deze mensenhandel. Voorzichtig analyseert Abi Samra de schakels in deze keten van moderne slavernij. Hij maakt er een punt van om dit kantoor niet te verlaten en het dagelijkse te filmen. Wat buiten het bereik van de camera valt is daarom gebaseerd op een speelse enscenering, en op dromerige introspectie om de problematiek te verbreden naar de hele Libanese samenleving. Compromisloos slaagt "A Maid for Each" erin om met iedereen solidair te blijven, om beter het geweld van een wereldwijd systeem te onthullen waar we allemaal mee aan werken en dat ons langzaam maar zeker verandert in beul.
  • vri 15.06 > 22:00

    A Feeling Greater Than Love

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Shu’our Akbar Min Al Hob شعور أكبر من الحب
    Mary Jirmanus Saba, 2017, LB, HD, ov ar ond eng, 93'
    Hoewel heel wat films in dit Libanees panorama donker, ernstig en zelfs wanhopig zijn, wordt de eerste speelfilm van de jonge regisseuse Mary Jirmanus Saba gedreven door levendigheid, humor en finesse die allesbehalve vertwijfeling uitdrukken. Met "A Feeling Greater than Love" keert ze terug in de tijd naar de sociale strijd die Libanon in de vroege jaren zeventig in beroering bracht, eerst in een tabaksfabriek en vervolgens in een chocoladefabriek. Aan de hand van een indrukwekkend werk met archiefbeelden en ontmoetingen met degenen die vandaag de herinnering aan deze strijd dragen, probeert haar film de aanzet van een volksrevolutie, die abrupt gestopt werd door de burgeroorlog voordat het uit het collectieve geheugen werd gewist, aan de vergetelheid te onttrekken. Met prachtige personages die nog steeds in leven én boos zijn, dankzij de erfenis van militante cinema uit de jaren ’70 die ze citeert om beter te situeren, bouwt haar film het levende geheugen op zodat de rode draad van deze verloren geschiedenis die ze terugvond weer opgenomen kan worden. Een hele uitdaging.
    + « Mémoire des luttes, quels enjeux ? » / « Het Geheugen van de strijd. Wat is de inzet? »
  • zat 16.06 > 19:00

    Beirut Kamikaze   [Film]

    Lebanon : Days of Tomorrow
    Christophe Karabache, 2010, LB, video, ov ar ond eng, 58'
    De documentaire van Christophe Karabache is één van de oudere films van dit panorama waarin het grootste deel van de producties dateert uit de laatste vijf jaar. Maar als we hem gekozen hebben als opener en afsluiter van dit programma is dit omdat zijn films de eerste tekenen van de huidige crises in zich dragen. Als portret van de ravage van een stad met lelijke wonden, mengt de film verwoeste plekken, armoede, afval en menselijke ellende om alle pretenties van zijn land aan de kaak te stellen - en die van de moderne wereld van vandaag. "Beirut Kamikaze" maakt zich meester van zijn onderwerp om er stevig zijn tanden in te zetten en een lyrische schoonheid op te bouwen uit de ruwe hardheid van het leven. Karabache is een atypische regisseur die sneller filmt dan zijn schaduw en zijn zelfgeproduceerde films maakt als brandende pamfletten... Een onstuitbare tijdbom op de snelweg van brutale en levendige cinema.
  • zat 16.06 > 21:00

    Mawaran Trio   [Concert]

    Lebanon : Days of Tomorrow
    مَوَرَانْ
    and the moment i saw your foot on the sand.. i realized i was made of sand and the moment i saw your hand on my body.. i realized i was my body Mawaran is in de eerste plaats een Libanese stem, krachtig, ernstig en warm, gevormd in de pure Arabisch-Andalusische traditie van het Midden-Oosten. Als vertolker van zijn eigen composities waarvan de tekst in het klassiek Arabisch is geschreven, ontstond zijn poëtische kunst in de oorlogskelders en groeide verder in ballingschap. Mawaran woonde eerst in België, waar hij actief was in Nova. Tot Belg genaturaliseerd in 2009, woont hij vandaag in Ariège. Het is de eerste keer dat hij in België optreedt met zijn akoestische project La Yarana, vergezeld door Florent Rousset op Arabische percussie en Pierre Blanchut op Iraanse santours. Mawaran nodigt ons uit om te komen luisteren naar de rimpelingen van de menselijke ziel, van het intieme tot het tumult van de trance...
  •    zon 17.06 > 17:00

    Onder de douche, de hemel   [Film + debat]

    Sous la douche, le ciel
    Effi & Amir, 2018, BE, DCP, ov fr ond nl, 85'
    "Onder de douche, de hemel" volgt gedurende vijf jaar het hindernissenparcours van een ​​groep burgers die een ​​echte gezondheidszorgdienst wil bieden aan de meest hulpbehoevenden van Brussel. DoucheFLUX wil aan mensen “waardigheid, energie en zelfvertrouwen” geven. Vanaf het begin wisten ze dat ze alleen op zichzelf, hun woorden en hun dromen kunnen rekenen om iedereen van de urgentie van hun project te overtuigen, omdat ze al lang vastgesteld hadden dat het beleid niets doet aan de alarmerende armoedecijfers. Aan het hoofd van de groep staat Laurent d’Ursel, iconoclastisch kunstenaar als een Don Quichot op de fiets. We volgen hem in zijn stappen naar de trage overheidsdiensten of naar potentiële privé-investeerders toe om een gebouw dat geschikt is voor hun project te vinden, te kopen en te renoveren. Parallel is het woord van de leden van deze bonte groep, en aan mensen die alleen nog de straat hebben en voor wie de groep ijvert voor hun waardigheid... "Onder de douche, de hemel" is een getuigenisdocumentaire die bij momenten de gedaante aanneemt van een thriller. Na heel wat onverwachte wendingen werd DoucheFLUX in maart 2017 dan toch werkelijkheid. De emoties zijn nooit ver weg, en de humor ook niet. Maar de film van het multidisciplinaire artiestenduo Effi (Weiss) en Amir (Borenstein) vormt ook het verslag van een bespiegeling over burgerschap en de relatie tot de overheid. Het duo beheerst hun stijl, zowel in de enscenering van wat de protagonisten te zeggen hebben, als in de delen die meer “direct cinema” zijn, de uitgewerkte geluidsband, en de meditatieve momenten waar we zowaar een Brussel zien dat rust uitstraalt. "Onder de douche, de hemel" overtuigt ons ervan dat de maatschappij veranderen op het niveau van de burger mogelijk is... op voorwaarde dat we vastberaden zijn en dat we er al onze energie insteken want het meer dan ooit vastgeroeste systeem sputtert zwaar (...+)
  • zon 17.06 > 18:30

    Subsidies, in voor- en tegenspoed   [Debat]

    Sous la douche, le ciel
    Eind november 2017 maakte de minister van Cultuur van de Franse Gemeenschap, Alda Greoli, de programmacontracten 2018-2022 voor de Podiumkunsten bekend. De nieuwkomers zijn enthousiast, oudere gezelschappen zijn verbouwereerd, zoals Magic Land Theatre wiens enige subsidie ontnomen wordt. Dit van oorsprong nomadische gezelschap werd wereldberoemd in Franstalig België met de brutale marionet Malvira in "Lollipop", een televisieshow voor kinderen. In 1994 installeerden ze zich in een “moeilijke” wijk van Schaarbeek in een pakhuis dat ze volledig veranderden in een café-theater. Magic Land Theatre is een echte instelling en biedt al 40 jaar populaire shows waar humor en absurditeit de vreugde uitmaken van een ruim en gevarieerd publiek. Ondanks de 10.000 handtekeningen op de petitie, heeft de minister haar beslissing niet herzien... Eind december 2017, hetzelfde scenario, dit keer voor de audiovisuele sector: sommige productie-ateliers en bioscopen in het centrum van Brussel, inclusief Nova, zien hun subsidies dalen, terwijl het festival Filmer à Tout Prix al zijn subsidies verliest (zie onze redactie van april 2018). De verklaringen van de minister zijn inconsistent en de voorgestelde oplossingen onduidelijk. Vanavond spreken Magic Land Theatre en Cinema Nova over de evolutie van hun relatie met de overheid, tot aan deze controversiële beslissingen die volledig in tegenspraak zijn met de culturele diversiteit die door dezelfde overheid wordt bepleit... Een kans om onze respectieve praktijken en publiek te (...+)
  • zon 17.06 > 21:00

    Daniel Hélin et ses Binamés   [Concert]

    Sous la douche, le ciel
    Kwade tongen zullen beweren “Awel, alweer René Binemé in Nova?!”. Maar ze hebben ongelijk. Hoewel deze mythische groep veel affiniteiten deelt met onze cinema, speelden ze in ons twintigjarig bestaan nauwelijks drie keer bij ons! En dan nog, één keer ging het om een geïmproviseerd concert tijdens PleinOPENair, en een andere keer om een live soundtrack die weliswaar memorabel was maar weinig vandoen heeft met hun normale repertoire. Anderen zullen ons dan weer verwijten dat we Daniel Helin slechts één keer geprogrammeerd hebben en ook alweer op ons openluchtfestival, maar nooit in Nova. En zij hebben wél gelijk. Zeker omdat deze miskende troubadour veel te weinig aandacht krijgt in onze contreien. Mea culpa, Daniel.... Omdat we vorig jaar vernamen dat beide heerschappen de handen in elkaar sloegen, nemen we de gelegenheid te baat om ze eindelijk (nog) eens op de Nova-affiche te zetten.... Daniel Hélin en zijn Binamés zullen dus op feestelijke wijze een cyclus van debatten afsluiten waarin de relatie tussen burgers en overheid centraal staat. Hun concert staat zeker en vast in het teken van de acties van de eersten, waarbij ze de tweede op de korrel nemen. Want dat is in zekere zin hun specialiteit. René Binamé viert dit jaar zijn 32-jarig bestaan van libertaire liederen met duivelse riffs, terwijl Daniel Hélin aan de vooravond staat van dertig jaar gejongleer met verzen en andere manifesten vol tomeloze verbeeldingskracht, solo of tijdens muzikale samenwerkingen op muziek gezet, even divers als geëngageerd. Een speelse anarchistische wind waait deze zondagavond door de zaal, en gezien de generositeit van onze vrienden, zal de avond even warm als energiek (...+)
squelettes/seances.html
lang: nl
id_rubrique:
prog: