prog: 1848
squelettes/rubrique-3.html

Katsu Kanai

Katsu Kanai est un cinéaste atypique et attachant qui mérite la découverte. Né en 1936, son parcours est parallèle à celui de bon nombre de réalisateurs japonais indépendants, mais il s’est toujours démarqué des courants qu’il a traversé par une véritable indépendance et une approche toujours décalée, ce qui rend son œuvre assez obscure et peu connue. Il a une longue carrière derrière lui, mais sa filmographie personnelle se résume à environ 6 heures de films !
Il débute comme cameraman pour les studios, puis continue sa carrière en free-lance. En 1968, il fonde sa propre compagnie pour produire, réaliser et diffuser sa "trilogie de la Voie lactée souriante" ("The Desert Archipelago" en 1969, "Good-bye" en 1971 et "The Kingdom" en 1973), trois films-manifestes de l’expérimentation cinématographique qui lui est propre. Il s’amuse à utiliser et bousculer les jeunes codes de la "nouvelle vague japonaise" et des courants artistiques tel que le théâtre de rue et la performance, déjà ancrés dans une mouvance sociale et stylistique de contestation. Il explore les sujets politiques "chauds" mais ajoute des couches de symbolisme et des détours qui brouillent les pistes et laissent le spectateur décontenancé. Kanai n’hésite pas à mêler sa propre vie à ses fictions et revendique de travailler avec son inconscient, ce qui garanti des développements narratifs surprenants et des images marquantes ! Sans oublier son goût du grotesque et son sens de l’humour décalé. Ses films sont riches, parfois confus et certainement indescriptibles ! Toujours est-il qu’ils laissent au spectateur une impression forte et que, 40 ans plus tard, ils étonnent encore.
Après sa trilogie, Kanai poursuit sa carrière comme producteur pour la télévision et réalise, à son propre compte, quelques courts métrages. Plus récemment, l’avènement de la vidéo et du montage sur ordinateur lui permet de fabriquer ses œuvres encore plus librement. Il se met en scène chez lui et réalise quelques petits films drôles et mystérieux dont nous présentons un exemple, "Super-Documentary : The Avant-Garde Senjutsu".

Nous avons le plaisir d’accueillir Katsu Kanai pour une soirée durant laquelle nous alternerons projections et moments de discussion.

En collaboration avec le Lausanne Underground Film Festival.

12.10 > 20:00

5€ / 3,5€ (soirée / avond)


Katsu Kanai is een boeiend en bijzonder cineast die de moeite waard is om ontdekt te worden. Hij werd geboren in 1936 in Japan. Zijn parcours is vergelijkbaar met dat van andere onafhankelijke Japanse filmmakers, maar Kanai bekleedde steeds een aparte positie in de stromingen waar hij deel van uitmaakte. Daardoor is zijn werk wat obscuur en weinig bekend. Hoewel hij een lange carrière achter zich heeft, bedraagt zijn persoonlijke filmografie hoop en al zes uren film.
Hij debuteerde als cameraman voor de studio’s, maar gaat dan verder als freelance. In 1968 sticht hij zijn eigen productiehuis voor zijn "Smiling Milky Way Trilogy" ("The Desert Archipelago" in 1969, "Good-bye" in 1971 en "The Kingdom" in 1973), drie filmmanifesten die treffend uitdrukken waar zijn filmexperiment voor staat. Hij schept er plezier in om een eigen draai te geven aan de filmcodes van de Japanse "nouvelle vague" en aan artistieke stromingen zoals straattheater en performance art, die toen al deel uitmaakten van de verzetsbeweging. Hij verkent actuele onderwerpen, maar voegt er steeds een laag symbolisme en zijwegen aan toe zodat zijn werk niet voor de hand liggend is. Kanai aarzelt niet om zijn eigen leven te mengen met zijn ficties. Hij gaat er prat op met zijn onbewuste te werken, wat garant staat voor verrassende narratieve ontwikkelingen en pakkende beelden, zonder zijn voorkeur voor het groteske en zijn gevoel voor humor te vergeten. Zijn films zijn rijkelijk, soms verwarrend en zeker onbeschrijfelijk. Hoe dan ook, vast staat dat ze veertig jaar later nog steeds even verrassend zijn.
Na zijn trilogie vervolgt Kanai zijn carrière als televisiemaker en realiseert hij voor eigen rekening enkele kortfilms. Sinds kort legt hij zich toe op video en monteert hij zijn films op computer, zodat hij nog vrijer is om te doen wat hij wil. Hij zet zichzelf thuis in scène en maakt enkele grappig-mysterieuze films waarvan wij er eentje vertonen, "Super-Documentary : The Avant-Garde Senjutsu".

Wij hebben het genoegen om Katsu Kanai een avond te gast te hebben voor een filmvertoningen en een gesprek.

In samenwerking met Lausanne Underground Film Festival.

12.10 > 20:00

5€ / 3,5€ (soirée / avond)


Kanai Katsu is an unusual and endearing filmmaker who deserves discovery. Born in 1936, his career parallels that of many independent Japanese filmmakers, but he always marked currents that he crossed with a truly independent and always offset approach, which makes his work quite obscure and little known. He has a long career behind him, but his personal filmography amounts to about 6 hours of movies !
He started as a cameraman for the studios, and then continued his career as a freelancer. In 1968, he founded his own company to produce, develop and disseminate his "trilogy of the smiling Milky Way" ("The Desert Archipelago" in 1969, "Good-bye" in 1971 and "The Kingdom" in 1973). He likes to use and shake up the young codes of the "Japanese new wave" and artistic movements such as street theatre and performance, already embedded in a social and stylistic movement of contestation. It explores political "hot" topics but adds layers of symbolism and detours that cover their tracks and leave the audience puzzled. Kanai does not hesitate to mix his own life into his fictions and claims to work with the unconscious, which guarantees surprising narrative developments and outstanding images ! Not to mention his taste for the grotesque and his offbeat sense of humour. His films are rich, sometimes confusing and certainly indescribable. Still, they leave the viewer with an impression and, 40 years later, they still surprise. After his trilogy, Kanai continued his career as a producer for television and directed some shorts. More recently, the advent of video and editing on computer has allowed him to work more freely. He films himself at home and makes some funny little mysterious movies of which we present an example, "Super-Documentary : The Avant -Garde Senjutsu".
We are pleased to welcome Katsu Kanai for an evening during which we will alternate projections and discussion.

In collaboration with the Lausanne Underground Film Festival

12.10 > 20:00

5€ / 3,5€ (soirée / avond)


The Desert Archipelago

無人列島 (Mujin rettō)

Katsu Kanai, 1969, JP, 35mm > video, vo st ang, 55'

"L’Archipel désert" trace le parcours d’un homme qui traverse une allégorie de la société japonaise d’après-guerre et affronte ses traumatismes. Il faut lire dans ces mésaventures extravagantes les sentiments personnels de Kanai, qui dresse un portrait pessimiste de son époque.
Le personnage principal est un jeune homme tourmenté qui vit dans un monastère où il est opprimé par des nonnes sadiques. Quand il réussit à échapper à leur emprise, son combat commence véritablement. Il est seul face au monde et doit affronter une hostilité qui vient autant de l’extérieur que de l’intérieur. Son identité profonde resurgit systématiquement sous forme de progénitures qui le persécutent. Pour couronner le tout, il est poursuivit par une nonne vengeresse à mitraillette... Il rencontre quelques figures fabuleuses mais la société qu’il traverse est presque dénuée d’humains. Un désert émotionnel cauchemardesque sur lequel il n’a pas de prise, il ne rencontre que de l’indifférence ou de la violence, sa révolte est vouée à l’échec.
On ne tentera pas plus de décrire ce film qui, malgré une diffusion assez confidentielle, a suscité en son temps beaucoup d’intérêt au Japon et à l’étranger.



The Desert Archipelago

無人列島 (Mujin rettō)

Katsu Kanai, 1969, JP, 35mm > video, vo st ang, 55'

"The Desert Archipelago" is een allegorie op de Japanse naoorlogse maatschappij en haar trauma’s. In de buitensporige tegenslagen van het hoofdpersonage zijn persoonlijke gevoelens van Kanai te herkennen, die hiermee een pessimistisch portret van zijn tijdperk schetst. Het hoofdpersonage is een getourmenteerde jongeman die in een abdij woont waar hij gedomineerd wordt door sadistische nonnen. Wanneer hij uit hun greep ontsnapt, begint zijn strijd pas echt. Hij is alleen op de wereld en moet de ene vijandigheid na de ander bekampen, afkomstig zowel van buitenaf als uit zichzelf. Zijn diepste ik haalt systematisch de bovenhand in de vorm van nageslacht dat hem achtervolgt. En dan wordt hij nog eens achtervolgd door een wraakzuchtige non met een mitrailleur... Hij komt enkele fabuleuze figuren tegen, maar de maatschappij die hij doorkruist is bijna ontdaan van mensen. In de nachtmerrieachtige emotionele woestijn waar hij geen vat op heeft, en waar hij enkel maar onverschilligheid en geweld tegenkomt, is zijn opstand tot mislukken gedoemd.
Ondanks de beperkte vertoningen, wekte deze film heel wat beroering in Japan en het buitenland.



The Desert Archipelago

無人列島 (Mujin rettō)

Katsu Kanai, 1969, JP, 35mm > video, vo st ang, 55'

"The Desert Archipelago" traces the journey of a man through an allegory of post-war Japanese society and confronts his trauma. One must read in these outrageous misadventures the personal feelings of Kanai, who provides a pessimistic portrait of his time. The main character is a troubled young man who lives in a monastery where he is oppressed by sadistic nuns. When he manages to escape their grasp, his battle really begins. He is alone in the world and faces hostility which comes as much from outside as inside. His true identity reappears systematically as offspring who persecute him. To top it all, he is pursued by a vengeful nun with a machine gun...
He meets some fabulous figures, but the society he encounters is almost devoid of
humans. A nightmarish emotional desert in which he has no control, he meets only
indifference or violence, his rebellion is doomed to failure. We will not attempt
anymore to describe this film which, despite a fairly small distribution, aroused at the time a lot of interest in Japan and abroad.



Katsu Kanai, 1971, JP, 16mm > video, vo st ang, 52'

Avec "Good-bye", Kanai poursuit son expérimentation, tout en allant vers plus de sobriété formelle. Le film commence par un portrait drôle et cruel d’un jeune homme aphasique qui tente tant bien que mal de se procurer à manger. Il se retrouve propulsé en Corée suite à la rencontre d’une femme mystérieuse qui le fait explorer son passé. Le film bascule alors vers le cinéma-vérité, Kanai et son acteur parcourant les rues coréennes comme dans un documentaire, dévisagés par les badauds. Kanai en profite pour devenir un personnage de son propre film et se voit à son tour suivit par un photographe aux allures d’espion, qui semble s’intéresser particulièrement à lui. Le sujet se réoriente sur le passé du réalisateur qui aborde, à travers son histoire personnelle, les relations tendues entre le Japon et la Corée ainsi que leur histoire commune. La fiction se désintègre, Kanai se livre de plus en plus, jusqu’à un final déconcertant.



Katsu Kanai, 1971, JP, 16mm > video, vo st ang, 52'

Met "Good-bye" experimenteert Kanai verder, terwijl hij eigenlijk soberder werk aflevert. De film start met een grappig en tegelijkertijd wreed portret van een afatische jongeman die aan eten probeert te geraken. Na een ontmoeting met een mysterieuze vrouw die hem zijn verleden doet ontdekken, komt hij in Korea terecht. De film slaat daarna de weg in van de Cinéma vérité. Kanai en zijn acteur doorkruisen de Koreaanse straten zoals in een documentaire, aangestaard door nieuwsgierige passanten. Kanai profiteert ervan om zelf een personage te worden en wordt op zijn beurt achtervolgd door een fotograaf-spion. Het onderwerp is nu het verleden van de regisseur die, doorheen zijn persoonlijke verhaal, de gespannen relatie tussen Korea en Japan en hun gemeenschappelijke geschiedenis aanboort. Kanai laat zich steeds meer gaan, tot aan het onthutsende einde.



Katsu Kanai, 1971, JP, 16mm > video, vo st ang, 52'

With "Good-bye," Kanai continues with his experimentation, while moving towards more formal sobriety. The film begins with a funny and cruel portrait of a young aphasic man trying somehow to find something to eat. He finds himself propelled to Korea after meeting a mysterious woman who is exploring her past. The film then switches to cinema verité, Kanai and his actor browsing Korean streets like in a documentary, stared at by onlookers. Kanai takes the opportunity to become a character in his own movie and is in turn followed by a spy-like photographer, who seems to be particularly interested in him. The subject shifts to the past of the director who tackles, through his personal history, the strained relations between Japan and Korea as well as their common history. Fiction disintegrates, Kanai engages more and more, until the disconcerting finale.



Super-Documentary : The Avant-Garde Senjutsu

スーパードキュメンタリー:前衛仙術 (Zenei senjutsu)

Katsu Kanai, 2003, JP, video, vo st ang, 33'

Omdat hij voelt dat hij oud wordt en weet dat hij de concurrentie met de jongeren niet aankan besluit Katsumaru, een alter-ego van Kanai, niet neerslachtig te worden, maar speciale krachten te ontwikkelen, afgestemd op de 21ste eeuw, zoals een avant-garde mysticus. Hij doet zijn theorie uit de doeken, werkt dag en nacht, en verricht mirakels voor het oog van de camera. Hij stelt ook zijn vrouw voor die dankzij magie tevoorschijn komt. Met de krachten die hij ontleent aan de natuur oefent hij een invloed uit op zijn omgeving. Oh, funky funky...



Super-Documentary : The Avant-Garde Senjutsu

スーパードキュメンタリー:前衛仙術 (Zenei senjutsu)

Katsu Kanai, 2003, JP, video, vo st ang, 33'

Feeling old age come and knowing that it is impossible to compete with young people in some areas, the alter-ego of Kanai, Katsumaru is determined not to mope but to develop special powers adapted to the 21st century such an avant-garde mystique. He explains his theory, trains day and night and performs miracles in front of the camera. He also introduces his wife, appearing thanks to his magic. Drawing his forces from nature, he exercises its powers on his environment. Oh, funky funky...



Super-Documentary : The Avant-Garde Senjutsu

スーパードキュメンタリー:前衛仙術 (Zenei senjutsu)

Katsu Kanai, 2003, JP, video, vo st ang, 33'

Sentant la vieillesse venir et sachant qu’il lui est impossible de rivaliser avec les jeunes dans certains domaines, l’alter-ego de Kanai, Katsumaru, est décidé à ne pas se morfondre mais plutôt à développer des pouvoirs spéciaux adaptés au 21e siècle, tel un mystique d’avant-garde. Il nous explique sa théorie, s’entraîne jour et nuit et accomplit des miracles devant la caméra. Il nous présente aussi sa femme, apparue grâce à sa magie. Puisant ses forces dans la nature, il exerce ses pouvoirs sur son environnement. Oh, funky funky...



Concert

Junzo Suzuki

Musicien/chanteur/personnage de la scène psychédélique noise de Tokyo, avec un univers mélancolique-psychédélique typique de cette scène japonaise.
Une explosion de guitare fuzz et ballades d’un blues japonais pleines d’échos.

12.10 > 23:30
Gratis


squelettes/rubrique-3.html
lang: fr
id_rubrique: 1867
prog: 1848
pos: aval